Enzo blogt

Omdat 'Blij dat ik rijd?' eigenlijk een nieuwe serie zou zijn.

Zaterdag 6 februari, Arnhem

Na een week vol auto problemen, lekkages en pushmessages is het altijd wel fijn weer even op de motor plaats te nemen. Ik was iets te laat, maar waarschijnlijk keek ik zo wanhopig uit mijn ogen dat niemand er wat van zei. Ik was eigenlijk vrij opgelucht dat mijn Fiat mij zonder veel klagen zomaar bij de rijschool had afgezet nadat ik de afgelopen week al veel tijd van de werkgever aan mijn auto geschonken had.

Vandaag mogen we met Jurri mee, Marina was ziek zwak en misselijk. Ik kan begrijpen dat die combinatie plus een helm er wel eens voor kan zorgen dat je soms groen voor je ogen ziet, afhankelijk van hoe snel je het vizier open krijgt.
Jurri geeft netjes een hand, alsof ie wil zeggen 'Zo, u kwam even motorrijden...dat mag'.

Het is eigenlijk zo, dat ik wel vind dat ik nu aardig motor kan rijden. Ik sta, merk ik, vaker met 2 voeten plat aan de grond. Wat bij mij betekent dat de motor iets naar rechts moet leunen. Mijn rechterbeen is ongeveer precies 1 centimeter korter dan die andere. Ook de motor van de standaard afzetten gaat vrij makkelijk, waar ik in het begin nog zoiets had van 'als ik nu maar niet val'.

De tweede motorrijder voorop, en we gaan richting Westervoort. Meer landweggetjes en dorp dan snelweg. Waarvoor dank. 120km/u rijden met deze wind, of zelfs 80km/u is geen pretje. Althans, niet voor mij. Er zijn uiteraard mensen die vele malen stoerder(der) zijn, en het wel kunnen hebben.

Halverwege stoppen we even. Ik dacht nog even dat het was omdat we een fietspad op waren gedraaid of iets, want deze 'landweg' zag er aardig smal, verlaten en fietserig uit. Maar dat bleek niet het geval. En ja hoor, terwijl we de motor aan de kant zetten en op de standaard, rijdt er inderdaad een auto voorbij. Of zou die ook verkeerd zijn?

Nee, Jurri doet even een recap van de eerste helft en daarna mag ik voorop rijden. Terwijl ik voorop rijd lijkt de verbinding met Jurri veel slechter te worden, want ik versta er plotseling niks meer van. Het word kort een spelletje 'We gaan hier rechtsaf rechtsaf, rechts-af....andere rechtsaf' is wat ik hoor, maar Jurri heeft toch zijn linkerpinker aan staan. Om eerlijk te zijn hoorde ik alles wat er gezegd werd alsof er iemand over de microfoon heen blies, of er veel te dicht met de mond op zat. Maar uiteindelijk zijn we weer terug geraakt bij de rijschool, dus een ramp was het zeker niet. En auto's blijven toch al ver weg, want het is een motor met ook nog eens een L(evensgevaarlijk) erop. Steer clear of the n00bies!

Jurri had lekker gereden. Wat dan zoveel wil zeggen als goed gedaan jongens. We krijgen nog een hand na ook. De gebruikelijke waarschuwing, let op je dode hoek, kijk elk fietspad-voetpad-kruisende weg nog een keer na voor je erop/erover gaat. Het is niet dat ik die waarschuwingen niet aanneem, het is gewoon dat ik wel kijk, maar vergeet dat een instructeur dat niet ziet, dus je helm moet ook bewegen anders geloven ze het niet zeg maar.

Prima. Geen koffie na dit keer. Ik zit in een verhuizing. Er is een lekkage en ik heb geen vertrouwen meer in mijn auto. De laatste ANWB man gaf mij zelfs een draadje mee met de mededeling, "zo start ie wel". Inderdaad, toen hij het deed zag het er makkelijk uit. 1m90 en verstand van auto's. Ik kan niet achter een motor knutselen laat staan kijken met 1m63. Maar goed, wat boze mailtjes later kreeg ik zojuist (brekend nieuws!) toch een telefoontje van Athlon dat ik de auto, hoe raar de klacht ook wordt omschreven, gewoon bij de garage/dealer neer mag zetten, en er vervangend vervoer word geregeld via die dealer. Ja, als auto nitwit omschrijf ik problemen nogal raar. Het huidige probleem zou bijvoorbeeld worden:
Hij startte niet. Nu weer wel. Alle lampjes gingen aan. Nu zijn ze weer uit. er zit een schroefje in mijn motor gedraaid waartegen ik deze *laat draadje zien* moet houden, en dan het andere eind tegen de accu aan moet houden. Zekeringen 46 t/m 54 krijgen maar 6,5 Volt. Mij is verteld dat het ernstig is. Starten doet ie wel. Geen lampjes.

Ik blij. Niet heel blij. Ik heb het vaker gehoord. En dan is de auto klaar op een woensdag, en als ie klaar is, is ie gemaakt dus moet je hem rijden. Dan moet je dus heen en weer vanuit Terneuzen. En bij voorkeur ook nog op zo'n manier dat de chef er niks van merkt. Ik heb er een hard hoofd in.

Tot in betere tijden
Ciao!

De hoogste tijd voor een update.

73,2KG@1m63 schreef ik, dat gewicht is nog omhoog gegaan vanwege de Kerst, en het stoppen met hardlopen. Afgelopen zondag woog ik 70.8KG. Dat is nog steeds te veel van het goede, dus ik ga vrolijk door.

Ik wil het graag hebben over hoe ik zover ben gekomen, wat ik doe en hoe ik erover denk. Omdat ik mezelf toch zie als doorsnee, normaal en gemiddeld, en zelf ook veel vragen had voordat ik begon (en nu nog steeds heb) over afvallen. Ik wil deze gelegenheid aangrijpen ook hiervan een serie verhalen te maken.

Wat zijn slechte en wat zijn goede methodes? En waarom werkt die goede methode alleen maar voor enkelen? Waarom stop je met de methode als je 'een doel' bereikt hebt? en recenter, wtf is het nieuwe eten (buiten het feit dat het nog een nieuwe methode lijkt)?
Hoe kies ik nog bewust, als zelfs snoepgoed een 'ik kies bewust' logo mag opplakken? Is het dan niet de bedoeling dat je bewust kiest voor een appel in plaats van bewust te kiezen voor een zak yoghurt winegums of een zak nee-echt-geen-suiker!-drop.

Dat zijn dingen waar ik niet filosofisch over wil zijn, maar ik ontkom er haast niet aan. Ik denk dus ik besta, hoe krom mijn gedachtes ook mogen lijken zullen we maar zeggen. Het is als een 'thuiswinkel'- logo, een 'deze site is hack-bestendigd'-logo. Iedere site die je misschien net niet zou vertrouwen heeft er één, met als resultaat dat je dankzij dat logo, de boel toch vertrouwt.

Er staat een 'ik kies bewust' logo op, dus ik koop die winegums van yoghurt maar. Lekker voor de tv. Ook staat er met koeieletters op dat er 0% vet in zit, en dat één portie maar 10 kcal bevat, met daarnaast kabouterletters waaruit mag worden opgemaakt dat '1 portie' eigenlijk gelijk staat met '4 stuks'. Maar goed, 0% vet, dan is het toch prima?
Kijk eens op een willekeurige look-o-look verpakking, en zoek de vetgehaltes. Zal dat dicht tegen de 0% aanzitten?

Ik zelf ben begonnen om alle sapjes te vervangen met spa-water. Arnhem's kraanwater is niet te zuipen, anders had ik kraanwater genomen. Water is prima. Als ik nu nog terugdenk aan de mierzoete Ice tea, vraag ik me af hoe ik ooit heb kunnen denken dat het zoveel gezonder was dan willekeurige prikdrankjes (funfact: Coca Cola would be green if it wasn't for the added colouring).

Daarna ben ik begonnen met het opzoeken van mijn ontbijt-moment. Dit werd wel enorm geholpen door de vele hotelbezoeken vanwege werk. Een goed ontbijt hebben klaarstaan kan ook mensen met een lage motivatie over de streep trekken. Ik sloeg eigenlijk altijd mijn ontbijt over.

Omdat ik geen Sonja Bakker ben ga ik geen merken opnoemen en vaste dingen opsommen die ik eet, want die heb ik niet. Ik blijf alleen van de croissantjes en de zeeuwse bolus af. Voor de rest probeer ik te varieren. Ontbijt is vaak cornflakes met een broodje pindakaas of jam erbij.

Omdat snoepen er gewoon bij hoort zeg ik daar wat minder over. Ik ben zelf nogal gek op die roze auto's van autodrop en die haal ik ook af en toe in huis. Die zijn vervolgens op in 5 minuten tijd, maar een pleziertje op zijn tijd moet kunnen.

Middageten doe ik zo normaal mogelijk, al ben ik wel van de cervelaatworst e.d. afgestapt en overgestapt op kipfilet en kalkoenfilet. Af en toe afgewisseld met een plaatje zalm. Bruin brood, met boter.

Tot zover niks dramatisch te ontdekken, maar waar haal ik 2,4 kilo vandaan in een maand tijd? Voor mij was het een combinatie van verveling en de sleur willen doorbreken. Ik kwam erachter dat er een fitness gelegenheid was op 3 minuten rijden van het hotel (dat kun je lopen! Ja nee, vrij eentonige lange wegen). Toen ik begon met mijn lidmaatschap was het zo dat we met de collega's gingen eten en daarna terug naar het hotel gingen. Dan ben je klaar met je dag om een uur of 19:00. Voor mij is dat dodelijk, een beetje tv hangen of doelloos surfen is het gevolg, met als resultaat dat je te laat je bed in duikt.

Ik ben dus gaan fitnessen. 4 dagen in de week is dat nu. ongeveer 1,5 - 2 uur trek ik er per dag voor uit. Er was een schema opgemaakt voor me, maar ik merkte meteen dat mij dat zou gaan vervelen. Dat schemaatje heb ik dus meteen genegeerd. Ik heb nu ongeveer iets dat lijkt op het volgende:

6-10 minuten roeien
15-18 minuten fietsen
15-18 minuten cross-trainer

de rest van de tijd is kracht trainen, en af en toe een beetje mensen kijken. Ik ben ook maar een mens

Sta ik daar een beetje op te scheppen over mijn (geringe) gewichtsverlies en die knakker sport gewoon 4x per week nogal logisch dat je wat kwijt raakt.

Ik wil eigenlijk alleen maar aangeven dat iedereen het kan, en daarbij het een beetje van mij af schrijven. Ik snap heus wel dat niet iedereen zo verveeld is dat ie 4x per week de sportschool in duikt.

23 januari, een zaterdagmiddag, om en nabij de 13:00 uur.

Voorzien van thermokleding stap ik uit mijn niet-altijd-even-trouwe Fiat (wat verwacht je ook?). Ik had de vrijdag ervoor even gebeld naar de rijschool en wonder boven wonder, er bleken weinig mensen te zijn die met +1 op de thermometer een poging wilde doen om na een goede 4-5 weken vorstverlet weer op de motor te klimmen, dus er was nog plek vrij voor mij.

Ik had voor de gelegenheid al in 2009 dikkere handschoenen aangeschaft, omdat de vingers bij +4 in de gewone handschoenen er als blauwe tentakels uitkwamen. Nu bedoel ik daar de focus te leggen op het blauw (van de kou) en niet zo zeer op de vorm van een tentakel. Gebrek aan leuke metaforen zal ik maar zeggen, je zou je kunnen afvragen of ik niet liever 'blauwe vingers' had opgeschreven.

Die nieuwe handschoenen had ik bij gebrek aan redenen nog niet aangedaan deze winter buiten het passen om. En goed, zijn we niet allemaal eens slachtoffer geworden van een verkoper die het zo weet te brengen dat je eigenlijk nog tijdens het pasmoment gaat denken 'waarom neem ik de moeite nog?'
"Ja dik he, echt geitenleer ook" zegt de man. Waarop ik waarschijnlijk een schaapachtig gezicht trek, want hij haast zich om daarna nog veel meer informatie over de handschoen op te lepelen. Waar de gemiddelde consument natuurlijk allang gezwicht was bij de woordjes 'geit' en 'leer'. Er zal geen geit op deze aardbodem zijn die het koud heeft, daar ben ik van overtuigd, maar ik was er vrij verbaasd over dat terwijl er een label van 4bij4 centimeter aanhangt met 'GORETEX' de man begint met het aanprijzen van iets dat totaal niet interessant is. Nu hoop ik tenminste dat er niet 10 mensen zijn die mij nogmaals gaan uitleggen dat geitenleer meer kwaliteiten heeft als dat van een koe (...stier, big, reu, whatever).

Die handschoenen dus, waren wat stroef, zoals velen weten is alles dat nieuw is stroef, tenzij het 2 maten te groot word gekocht maar dat is goed beschouwd een andere discussie. En omdat ze wat stroef waren had ik nou niet meteen het idee dat ik alle hendeltjes (rem en koppeling enzoverder) direct lekker te pakken had.
En het spijt mij te zeggen dat ik redelijk wat tekst nodig had om zover te komen.

Thuis had ik de eveneens nieuwe pinlock al op het vizier van mijn Nolan had geplaatst, dus beslaan ging iets moeilijker. Na een goed half uur merk ik dat het vizier niet meer zo snel beslaat, maar wel dat ik op een gegeven moment wat druppels zie op mijn vizier. Natuurkundig natuurlijk rete-logisch, maar daarom niet minder vervelend. Al met al ben ik tevreden omdat de overlast met pinlock pas later begint als zonder pinlock. Ik had natuurlijk ook in plaats van 250 Euro uit te geven meteen een beslaat-niet-helm kunnen kopen voor 500 Euro, ja dat had ik natuurlijk ook kunnen doen.


Na een uur rijden en vrij positieve feedback toch maar eens vaart maken met de theorie, want het zal er zo maar van kunnen komen dat ik in de niet al te verre toekomst klaar kon zijn voor het examen. Het rijden ging namelijk wel goed, al had ik het niet zo naar mijn zin op een van de straten van (ik gok) Oosterbeek, waar het gewoon rijden was over klinkers en de plaat vooral bleef hangen op 'en....gat in de weg!'. Een soort aan-een-schakeling van drempels, vier wielen zullen daar vast heerlijk overheen gaan.

Roestig na een week of 4 niet op de motor te hebben gezeten, maar het ging wel goed. Volgende week weer de volgende, en dat het maar gedaan mag zijn met de sneeuw. De temperatuur viel best nog wel mee. Laagjes, dat is de sleutel, gewoon veel aandoen, krijg je het vanzelf warm. Maargoed... of het niet algemeen bekend is dat wanneer het koud is je meer kleding moet aantrekken...


Oh ja, en ook al ben je van de politie, je zit ook op een motor, zwaai even joh! dan laat ik mijn stuur ook even los en zal ik terug zwaaien. Andere motorrijders mogen ook zwaaien. En mensen langs de kant ook wel, het is wel leuk om te zien dat je gelijk doorhebt wie zo'n Harley een goed idee vindt en wie niet.

Ciao!

disclaimer: spelingcontrole iz nie hier.

Op 16 december 2008 had ik er zin aan om de voornemens voor 2009 op te schrijven.
In willekeurige volgorde waren dat:

- Ik zal netjes mijn bonnetjes declareren.
- Ik zal vaker stofzuigen gewoon netjes mijn huisje onderhouden
- Ik ga aan mijn gezondheid werken
- Meer naar buiten (in de zomer toch)

En nu het 1 januari 2010 is, vind ik het een geschikt moment om er op terug te komen.

Over de bonnetjes kunnen we kort zijn: daar moet nog veel aan gebeuren. Begin 2009 ging dat gesmeerd, maar naarmate ik meer op hotel ging, dus ook meer te declareren had en ik dat wel eens vergat, is het nog steeds geen succes geworden. Niet alles was mij aan te rekenen, af en toe gaat er ook wel eens wat mis op de administratie, en dan vragen ze doodleuk nogmaals om de bonnen, terwijl je met je goede gedrag de originelen toch opgestuurd had. Maar kopietjes willen ze niet hebben, over problemen creëren gesproken.

In 2009 heb ik zeker wat vaker gestofzuigd, maar vergat ik wel eens de afwas. Omdat ik sets van zes had in bestek en borden en alles, waren er al snel vijf setjes te vinden op het aanrecht. Als je huis onderhouden gelijk staat aan één keer in de vijf weken afwassen, dan ben ik daar toch in geslaagd.

Omdat ik vandaag de dag eigenlijk alleen maar in de weekends thuis ben, en toch vrij veel vaste lasten had voor ongeveer 8 dagen in de maand thuis, ga ik toch maar weer terug naar het ouderlijk huis. Zoveel last hebben ze niet van me als het alleen de weekends zijn hoop ik toch.

Over die gezondheid, daar word al sinds 2009 aan gewerkt, zij het allemaal wat later in het jaar dan ik eigenlijk gewild had. Eind december had ik een abonnement afgesloten bij een sportschool, en dat wil ga ik doorzetten in 2010. Voor december 2009 had ik het idee om te gaan hardlopen. Ondanks dat de Westerschelde een goed uitzicht is tijdens het hardlopen, werd dat hardlopen niet meteen een succes. Ik ben er nu dan ook even mee gestopt, dat had twee redenen. Ten eerste kreeg ik last van mijn knie en ten tweede werd het ietsje te koud om nog met een strak gezicht te kunnen beweren dat ik er plezier in had.

Die knie werd veroorzaakt door te veel en te snel, vast en zeker waar maar ook door mijn manier van lopen die dankzij een centimeter verschil in beenlengte en een platvoet rechts gewoon fubar is. En daarbij is plezier gewoon belangrijk, en die kou maakte het gewoon niet leuk meer, daar kan geen enkele jaren 80 muziek mix in de oordoppen ook maar iets aan veranderen helaas.

Vaker naar buiten dan. Dat had ik 16 december 2008 opgeschreven omdat ik wat meer te doen wil hebben buiten 'computeren' om. Niks zo erg als merken dat je alleen maar achter de pc aan het hangen bent. In de zomer heb ik een jaarkaart op Burgers Zoo genomen, en ben er dit jaar vier keer geweest, zo heb ik volgens mij in 2009 al meer ondernomen dan in 2008, dus voor dat punt slaag ik toch wel denk ik. Om vaker van de pc weg te zijn en ook op regenachtige dagen wat te doen te hebben heb ik een spinning bike in huis gehaald en een gitaar. Omdat het kan zullen we maar zeggen. Kan ik gitaar spelen is dan de volgende vraag? Nee niet echt, Metallica intro's zou ik kunnen spelen, ware het niet dat strikt genomen de gitaar nog niet echt gestemd is. Een beetje tokkelen lukt echter wel en ik ben toch toondoof en zonder ritme, dus ik stoor me er niet te veel aan.

Buiten alle voornemens om heb ik ook het motorrijden opgepakt, en dat was toch wel de strakste actie van mijn persoon in 2009. Ik geniet er nog steeds van en ik hoop dat ik in 2010 toch wel het roze papiertje mag vasthouden en op zoek kan naar een leuke Harley. En dan zien we vanzelf wel hoe er gereageerd word op het aftanken van een Harley met behulp van de tankpas. Toekomstmuziek, maar goed ik denk dat ik liever op de Harley naar Zeeland rijd dan met de Fiat, alleen nog even kijken waar ik de koffer laat. En de laptoptas. Aanhangwagentje?

In 2009 heb ik het ook klaargespeeld om een bioscoopfilm vijf keer te zien. Dat ga ik hopelijk in 2010 niet herhalen, of Sherlock Holmes en Iron Man 2 moeten wel heel goed zijn. Ook geld gegooid naar de aller-allerslechtste film die ik ooit gezien heb (inclusief Gigli en Evil Toons) jazeker, 2012 in bios mee mogen maken. Zouden ze de film afmaken voor de DVD release?

Anyhow, 2010 begon al met mijn zus die opmerkte dat ik dit jaar maar op zoek moest naar een vriendin, en volgens een goed spreekwoord moet je dan juist zeggen dat je niet op zoek gaat. Dus 2010 wordt het jaar dat ik niks ga zoeken. Ik kom er op terug in 2011

De beste wensen!

Omdat ik nu verga van de spierpijn, en niet de moed had om mijn eerdere blogpost te verbeteren ga ik het nu hebben over mijn nieuwe 'hobby'.

Wekenlang dacht ik dat als er een Ipod bij werd gehaald, dat ik dan veel sneller op conditie zou zijn. Maar volgens een doorgaans goed ingelichte bron, lag het toch vooral aan de schoenen. Hier was ik niet zo blij mee. Een Ipod kan iedereen immers halen, schoenen moeten weer gepast worden, er hoort een verhaal bij, van zo'n verkoper die ook al het vet kwijt is. Zo eentje waar je jaloers op word, je weet wel.

Nu was ik laatst zo dapper op de weegschaal te gaan staan. Omdat ik toch wel weet, dat het teveel is, doe ik ook de sokken maar uit. Dat zou toch zeker 50 gram schelen.
73.2KG bij (ongeveer) 1m63. Schandalig Alex.

Dus. Inderdaad maar de schoenen erbij gehaald, en een jogging broek met bijpassend vest (of jasje ofzo). Mijn Belgische collega met wie ik vandaag op pad ben geweest vond mij verdacht veel op Rocky lijken zo in het grijs. Wat hij bedoeld is natuurlijk: De kleine, dikkere versie van een Rocky.

Ik onderga die vergelijking gelaten. Want de eerste stap is erkenning van het probleem toch zeker. Vorige week de eerste stappen gezet, en direct spierpijn. En dat van een route van het Churchill hotel naar het bruisende centrum van Terneuzen en weer terug uiteraard. Geschat toch zeker een kilometer of vijf. Hoezo geen conditie?

Afijn. die week drie keer gelopen, en niet echt met plezier. Later in die week, zegt mijn collega dat ie wel een keer mee wil lopen. Uiteraard met het doel om te laten zien dat ik nog niets op heb gebouwd aan conditie. Ik zei geen nee, en van het een kwam het ander.

Dat zorgde er voor dat ik nu net anderhalf uur geleden binnen stap in mijn hotelkamer. Positief als ik ben sta ik dan wel gelijk voor de spiegel. Maar ik lijk nog steeds zwanger van een tweeling.

Misschien morgen dan wat zichtbare vooruitgang?

(ik zal niet meer zo met haast bloggen lieve mensen )