Enzo blogt

Zaterdagmiddag 12:00, Arnhem

Vandaag gaat het allemaal ietsje sneller dan anders, misschien ligt dat aan de klant en hebben ze bij mij gedacht "da's er eentje die ook wel genoegen neemt met 5 minuten minder op de motor". Ik zou nooit gaan zeuren over de exacte duur van een les, maar evengoed valt het mij op dat er normaal nog gevraagd word of ik koffie wil, en vandaag was de eerste vraag of ik alvast de motorjas wil aantrekken. En ik was niet eens te laat.

Eenmaal op de motor werd het me duidelijk waarom er nu ietwat haast achter zat, ik les namelijk met nog iemand. Halverwege de les hebben we wel even kennis gemaakt, maar ik ben haar naam totaal kwijt. Vandaag weer de speciale verrichtingen. De instructrice gaf nogmaals een uitleg van hoe met de motor te manoeuvreren. Ik kon in eerste instantie vrij weinig met "Duw de motor weg, en laat je heupen het werk doen". Ik bedoel, als ik mijn heupen kon laten werken was ik niet zo snel van dansles afgestapt. Was het al een wonder dat ik er überhaupt aan begonnen was maar vooruit, we doen allemaal wel eens dingen die degene op wie we een oogje hebben ook doet.

Ze zag me twee rondjes hannesen met de motor en toen gaf ze aan even te willen babbelen. Dit doet ze door een soort van zwaaien met de hand in te zetten, maar dan wel zo dat ze nog met de wijsvinger schuin naar beneden kan wijzen, zodat je doorhebt dat ze wil dat jij even stopt waar zij staat. Althans, het was nooit echt gezegd dat dat het officiële stopteken was, maar goed, als het duidelijk is, waarom dan nog uitleggen.

Er zijn wel mensen die het doen, de uitleg geven van een grap bijvoorbeeld die je snapt (je knikt mee, of lacht om hetgeen gezegd is) en dan zijn er mensen bij die je schijnbaar willen uitleggen waarom je lacht.

Dus ik stop voor haar, en ze duwt een beetje de motor naar links en rechts en ik merk dat mijn heupen al meer doen dan ze gedaan hadden die dag. Lastig uit te leggen wat er gebeurt, je heupen zorgen er voor dat jij recht blijft zitten terwijl je de motor afschuint. "Juist Alex, zo hoort het dus", easy shit ja, als je stil staat dacht ik, maar ik zei het nog niet hardop. Eenmaal weer aan het rijden op het parcours waarin we kleine bochten moeten maken, merk ik echter dat ik het gevoel meer in mijn heupen krijg. Zo heb ik met motorrijles meer geleerd over lichaamsbeheersing dan twee jaar contributie betalen aan de dansschool. Moet ik er nog wel bij zeggen dat ik bij de dansschool tijdens de uitleg altijd zat te staren naar de mooiste meisjes.

Toen ik weer goed in het ritme zat had de instructrice een vraag: "Alex, ik heb een vraag", oh jee. Extra lessen vanwege het erbarmelijke niveau dat ik aanhoud? Of ik alvast 10 lessen vooruit wil betalen? Nee, niets van dat. Ik had al eens aangegeven dat ik soort van een Geek was (zij het in andere woorden, maar dit vat het wel goed samen, en laten we wel wezen dit verhaal kan alles gebruiken om het even wat korter te maken) en er waren problemen met de website, of ik een oplossing wist voor een bestaand probleem. Bescheiden als ik ben antwoord ik "We kunnen altijd even kijken natuurlijk" Ik ben niet zo van het scheppen van hoge verwachtingen.

We rijden na iets minder dan een uur in een soort colonne van Harley's (drie instructeurs, vier lessers) terug naar de rijschool. De pleijbrug waar auto's normaal de 100km/h aandoen is plotseling heel mak als er zoveel geweld langs komt, ik heb al eens aangegeven dat dat ook wel eens zou kunnen komen omdat er een levensgrote L achterop iedere motor staat. Ongetwijfeld wil iedere automobilist vooral geen ongelukken veroorzaken en besluit dan voor de zekerheid de 70km/h maar aan te houden.

Eenmaal terug, krijg ik een briefing van wat er mis is met de website. "Hier uploaden we mee, en hiermee maken we de website, maar de wie zijn wij pagina is weg". Een zoektocht tussen de door het programma gegenereerde code en het zoeken naar de fout, duurde best wel even. Ik heb er denk ik een uur gezeten. Uiteindelijk bleken er meerdere index.html te bestaan, stond de website structuur er twee keer op, en werd er soms naar de eerste structuur, soms naar de tweede structuur gelinkt.

Ik heb respect voor een ieder die dingen zelf uit probeert en het ook kan laten werken, wat hier best lang het geval was, dus ik ga ze niet uitleggen wat ze allemaal fout doen (het ging immers allemaal automatisch, via verschillende programma's). Ik heb de missende pagina correct gelinkt en daarna Marina (de instructrice) even gewezen op de dubbele menu structuur, en heb toegezegd ze te willen helpen met het vernieuwen van de website. Nu ik dit stukje schrijf lijkt de startpagina weer niet helemaal juist, maar dat is vast voer voor volgende week als ik een dubbele les op de zaterdag heb staan.