Enzo blogt

Omdat 'Blij dat ik rijd?' eigenlijk een nieuwe serie zou zijn.

Zaterdag 6 februari, Arnhem

Na een week vol auto problemen, lekkages en pushmessages is het altijd wel fijn weer even op de motor plaats te nemen. Ik was iets te laat, maar waarschijnlijk keek ik zo wanhopig uit mijn ogen dat niemand er wat van zei. Ik was eigenlijk vrij opgelucht dat mijn Fiat mij zonder veel klagen zomaar bij de rijschool had afgezet nadat ik de afgelopen week al veel tijd van de werkgever aan mijn auto geschonken had.

Vandaag mogen we met Jurri mee, Marina was ziek zwak en misselijk. Ik kan begrijpen dat die combinatie plus een helm er wel eens voor kan zorgen dat je soms groen voor je ogen ziet, afhankelijk van hoe snel je het vizier open krijgt.
Jurri geeft netjes een hand, alsof ie wil zeggen 'Zo, u kwam even motorrijden...dat mag'.

Het is eigenlijk zo, dat ik wel vind dat ik nu aardig motor kan rijden. Ik sta, merk ik, vaker met 2 voeten plat aan de grond. Wat bij mij betekent dat de motor iets naar rechts moet leunen. Mijn rechterbeen is ongeveer precies 1 centimeter korter dan die andere. Ook de motor van de standaard afzetten gaat vrij makkelijk, waar ik in het begin nog zoiets had van 'als ik nu maar niet val'.

De tweede motorrijder voorop, en we gaan richting Westervoort. Meer landweggetjes en dorp dan snelweg. Waarvoor dank. 120km/u rijden met deze wind, of zelfs 80km/u is geen pretje. Althans, niet voor mij. Er zijn uiteraard mensen die vele malen stoerder(der) zijn, en het wel kunnen hebben.

Halverwege stoppen we even. Ik dacht nog even dat het was omdat we een fietspad op waren gedraaid of iets, want deze 'landweg' zag er aardig smal, verlaten en fietserig uit. Maar dat bleek niet het geval. En ja hoor, terwijl we de motor aan de kant zetten en op de standaard, rijdt er inderdaad een auto voorbij. Of zou die ook verkeerd zijn?

Nee, Jurri doet even een recap van de eerste helft en daarna mag ik voorop rijden. Terwijl ik voorop rijd lijkt de verbinding met Jurri veel slechter te worden, want ik versta er plotseling niks meer van. Het word kort een spelletje 'We gaan hier rechtsaf rechtsaf, rechts-af....andere rechtsaf' is wat ik hoor, maar Jurri heeft toch zijn linkerpinker aan staan. Om eerlijk te zijn hoorde ik alles wat er gezegd werd alsof er iemand over de microfoon heen blies, of er veel te dicht met de mond op zat. Maar uiteindelijk zijn we weer terug geraakt bij de rijschool, dus een ramp was het zeker niet. En auto's blijven toch al ver weg, want het is een motor met ook nog eens een L(evensgevaarlijk) erop. Steer clear of the n00bies!

Jurri had lekker gereden. Wat dan zoveel wil zeggen als goed gedaan jongens. We krijgen nog een hand na ook. De gebruikelijke waarschuwing, let op je dode hoek, kijk elk fietspad-voetpad-kruisende weg nog een keer na voor je erop/erover gaat. Het is niet dat ik die waarschuwingen niet aanneem, het is gewoon dat ik wel kijk, maar vergeet dat een instructeur dat niet ziet, dus je helm moet ook bewegen anders geloven ze het niet zeg maar.

Prima. Geen koffie na dit keer. Ik zit in een verhuizing. Er is een lekkage en ik heb geen vertrouwen meer in mijn auto. De laatste ANWB man gaf mij zelfs een draadje mee met de mededeling, "zo start ie wel". Inderdaad, toen hij het deed zag het er makkelijk uit. 1m90 en verstand van auto's. Ik kan niet achter een motor knutselen laat staan kijken met 1m63. Maar goed, wat boze mailtjes later kreeg ik zojuist (brekend nieuws!) toch een telefoontje van Athlon dat ik de auto, hoe raar de klacht ook wordt omschreven, gewoon bij de garage/dealer neer mag zetten, en er vervangend vervoer word geregeld via die dealer. Ja, als auto nitwit omschrijf ik problemen nogal raar. Het huidige probleem zou bijvoorbeeld worden:
Hij startte niet. Nu weer wel. Alle lampjes gingen aan. Nu zijn ze weer uit. er zit een schroefje in mijn motor gedraaid waartegen ik deze *laat draadje zien* moet houden, en dan het andere eind tegen de accu aan moet houden. Zekeringen 46 t/m 54 krijgen maar 6,5 Volt. Mij is verteld dat het ernstig is. Starten doet ie wel. Geen lampjes.

Ik blij. Niet heel blij. Ik heb het vaker gehoord. En dan is de auto klaar op een woensdag, en als ie klaar is, is ie gemaakt dus moet je hem rijden. Dan moet je dus heen en weer vanuit Terneuzen. En bij voorkeur ook nog op zo'n manier dat de chef er niks van merkt. Ik heb er een hard hoofd in.

Tot in betere tijden
Ciao!