Enzo blogt

De hoogste tijd voor een update.

73,2KG@1m63 schreef ik, dat gewicht is nog omhoog gegaan vanwege de Kerst, en het stoppen met hardlopen. Afgelopen zondag woog ik 70.8KG. Dat is nog steeds te veel van het goede, dus ik ga vrolijk door.

Ik wil het graag hebben over hoe ik zover ben gekomen, wat ik doe en hoe ik erover denk. Omdat ik mezelf toch zie als doorsnee, normaal en gemiddeld, en zelf ook veel vragen had voordat ik begon (en nu nog steeds heb) over afvallen. Ik wil deze gelegenheid aangrijpen ook hiervan een serie verhalen te maken.

Wat zijn slechte en wat zijn goede methodes? En waarom werkt die goede methode alleen maar voor enkelen? Waarom stop je met de methode als je 'een doel' bereikt hebt? en recenter, wtf is het nieuwe eten (buiten het feit dat het nog een nieuwe methode lijkt)?
Hoe kies ik nog bewust, als zelfs snoepgoed een 'ik kies bewust' logo mag opplakken? Is het dan niet de bedoeling dat je bewust kiest voor een appel in plaats van bewust te kiezen voor een zak yoghurt winegums of een zak nee-echt-geen-suiker!-drop.

Dat zijn dingen waar ik niet filosofisch over wil zijn, maar ik ontkom er haast niet aan. Ik denk dus ik besta, hoe krom mijn gedachtes ook mogen lijken zullen we maar zeggen. Het is als een 'thuiswinkel'- logo, een 'deze site is hack-bestendigd'-logo. Iedere site die je misschien net niet zou vertrouwen heeft er één, met als resultaat dat je dankzij dat logo, de boel toch vertrouwt.

Er staat een 'ik kies bewust' logo op, dus ik koop die winegums van yoghurt maar. Lekker voor de tv. Ook staat er met koeieletters op dat er 0% vet in zit, en dat één portie maar 10 kcal bevat, met daarnaast kabouterletters waaruit mag worden opgemaakt dat '1 portie' eigenlijk gelijk staat met '4 stuks'. Maar goed, 0% vet, dan is het toch prima?
Kijk eens op een willekeurige look-o-look verpakking, en zoek de vetgehaltes. Zal dat dicht tegen de 0% aanzitten?

Ik zelf ben begonnen om alle sapjes te vervangen met spa-water. Arnhem's kraanwater is niet te zuipen, anders had ik kraanwater genomen. Water is prima. Als ik nu nog terugdenk aan de mierzoete Ice tea, vraag ik me af hoe ik ooit heb kunnen denken dat het zoveel gezonder was dan willekeurige prikdrankjes (funfact: Coca Cola would be green if it wasn't for the added colouring).

Daarna ben ik begonnen met het opzoeken van mijn ontbijt-moment. Dit werd wel enorm geholpen door de vele hotelbezoeken vanwege werk. Een goed ontbijt hebben klaarstaan kan ook mensen met een lage motivatie over de streep trekken. Ik sloeg eigenlijk altijd mijn ontbijt over.

Omdat ik geen Sonja Bakker ben ga ik geen merken opnoemen en vaste dingen opsommen die ik eet, want die heb ik niet. Ik blijf alleen van de croissantjes en de zeeuwse bolus af. Voor de rest probeer ik te varieren. Ontbijt is vaak cornflakes met een broodje pindakaas of jam erbij.

Omdat snoepen er gewoon bij hoort zeg ik daar wat minder over. Ik ben zelf nogal gek op die roze auto's van autodrop en die haal ik ook af en toe in huis. Die zijn vervolgens op in 5 minuten tijd, maar een pleziertje op zijn tijd moet kunnen.

Middageten doe ik zo normaal mogelijk, al ben ik wel van de cervelaatworst e.d. afgestapt en overgestapt op kipfilet en kalkoenfilet. Af en toe afgewisseld met een plaatje zalm. Bruin brood, met boter.

Tot zover niks dramatisch te ontdekken, maar waar haal ik 2,4 kilo vandaan in een maand tijd? Voor mij was het een combinatie van verveling en de sleur willen doorbreken. Ik kwam erachter dat er een fitness gelegenheid was op 3 minuten rijden van het hotel (dat kun je lopen! Ja nee, vrij eentonige lange wegen). Toen ik begon met mijn lidmaatschap was het zo dat we met de collega's gingen eten en daarna terug naar het hotel gingen. Dan ben je klaar met je dag om een uur of 19:00. Voor mij is dat dodelijk, een beetje tv hangen of doelloos surfen is het gevolg, met als resultaat dat je te laat je bed in duikt.

Ik ben dus gaan fitnessen. 4 dagen in de week is dat nu. ongeveer 1,5 - 2 uur trek ik er per dag voor uit. Er was een schema opgemaakt voor me, maar ik merkte meteen dat mij dat zou gaan vervelen. Dat schemaatje heb ik dus meteen genegeerd. Ik heb nu ongeveer iets dat lijkt op het volgende:

6-10 minuten roeien
15-18 minuten fietsen
15-18 minuten cross-trainer

de rest van de tijd is kracht trainen, en af en toe een beetje mensen kijken. Ik ben ook maar een mens

Sta ik daar een beetje op te scheppen over mijn (geringe) gewichtsverlies en die knakker sport gewoon 4x per week nogal logisch dat je wat kwijt raakt.

Ik wil eigenlijk alleen maar aangeven dat iedereen het kan, en daarbij het een beetje van mij af schrijven. Ik snap heus wel dat niet iedereen zo verveeld is dat ie 4x per week de sportschool in duikt.

Omdat ik nu verga van de spierpijn, en niet de moed had om mijn eerdere blogpost te verbeteren ga ik het nu hebben over mijn nieuwe 'hobby'.

Wekenlang dacht ik dat als er een Ipod bij werd gehaald, dat ik dan veel sneller op conditie zou zijn. Maar volgens een doorgaans goed ingelichte bron, lag het toch vooral aan de schoenen. Hier was ik niet zo blij mee. Een Ipod kan iedereen immers halen, schoenen moeten weer gepast worden, er hoort een verhaal bij, van zo'n verkoper die ook al het vet kwijt is. Zo eentje waar je jaloers op word, je weet wel.

Nu was ik laatst zo dapper op de weegschaal te gaan staan. Omdat ik toch wel weet, dat het teveel is, doe ik ook de sokken maar uit. Dat zou toch zeker 50 gram schelen.
73.2KG bij (ongeveer) 1m63. Schandalig Alex.

Dus. Inderdaad maar de schoenen erbij gehaald, en een jogging broek met bijpassend vest (of jasje ofzo). Mijn Belgische collega met wie ik vandaag op pad ben geweest vond mij verdacht veel op Rocky lijken zo in het grijs. Wat hij bedoeld is natuurlijk: De kleine, dikkere versie van een Rocky.

Ik onderga die vergelijking gelaten. Want de eerste stap is erkenning van het probleem toch zeker. Vorige week de eerste stappen gezet, en direct spierpijn. En dat van een route van het Churchill hotel naar het bruisende centrum van Terneuzen en weer terug uiteraard. Geschat toch zeker een kilometer of vijf. Hoezo geen conditie?

Afijn. die week drie keer gelopen, en niet echt met plezier. Later in die week, zegt mijn collega dat ie wel een keer mee wil lopen. Uiteraard met het doel om te laten zien dat ik nog niets op heb gebouwd aan conditie. Ik zei geen nee, en van het een kwam het ander.

Dat zorgde er voor dat ik nu net anderhalf uur geleden binnen stap in mijn hotelkamer. Positief als ik ben sta ik dan wel gelijk voor de spiegel. Maar ik lijk nog steeds zwanger van een tweeling.

Misschien morgen dan wat zichtbare vooruitgang?

(ik zal niet meer zo met haast bloggen lieve mensen )