Enzo blogt

Omdat 'Blij dat ik rijd?' eigenlijk een nieuwe serie zou zijn.

Zaterdag 6 februari, Arnhem

Na een week vol auto problemen, lekkages en pushmessages is het altijd wel fijn weer even op de motor plaats te nemen. Ik was iets te laat, maar waarschijnlijk keek ik zo wanhopig uit mijn ogen dat niemand er wat van zei. Ik was eigenlijk vrij opgelucht dat mijn Fiat mij zonder veel klagen zomaar bij de rijschool had afgezet nadat ik de afgelopen week al veel tijd van de werkgever aan mijn auto geschonken had.

Vandaag mogen we met Jurri mee, Marina was ziek zwak en misselijk. Ik kan begrijpen dat die combinatie plus een helm er wel eens voor kan zorgen dat je soms groen voor je ogen ziet, afhankelijk van hoe snel je het vizier open krijgt.
Jurri geeft netjes een hand, alsof ie wil zeggen 'Zo, u kwam even motorrijden...dat mag'.

Het is eigenlijk zo, dat ik wel vind dat ik nu aardig motor kan rijden. Ik sta, merk ik, vaker met 2 voeten plat aan de grond. Wat bij mij betekent dat de motor iets naar rechts moet leunen. Mijn rechterbeen is ongeveer precies 1 centimeter korter dan die andere. Ook de motor van de standaard afzetten gaat vrij makkelijk, waar ik in het begin nog zoiets had van 'als ik nu maar niet val'.

De tweede motorrijder voorop, en we gaan richting Westervoort. Meer landweggetjes en dorp dan snelweg. Waarvoor dank. 120km/u rijden met deze wind, of zelfs 80km/u is geen pretje. Althans, niet voor mij. Er zijn uiteraard mensen die vele malen stoerder(der) zijn, en het wel kunnen hebben.

Halverwege stoppen we even. Ik dacht nog even dat het was omdat we een fietspad op waren gedraaid of iets, want deze 'landweg' zag er aardig smal, verlaten en fietserig uit. Maar dat bleek niet het geval. En ja hoor, terwijl we de motor aan de kant zetten en op de standaard, rijdt er inderdaad een auto voorbij. Of zou die ook verkeerd zijn?

Nee, Jurri doet even een recap van de eerste helft en daarna mag ik voorop rijden. Terwijl ik voorop rijd lijkt de verbinding met Jurri veel slechter te worden, want ik versta er plotseling niks meer van. Het word kort een spelletje 'We gaan hier rechtsaf rechtsaf, rechts-af....andere rechtsaf' is wat ik hoor, maar Jurri heeft toch zijn linkerpinker aan staan. Om eerlijk te zijn hoorde ik alles wat er gezegd werd alsof er iemand over de microfoon heen blies, of er veel te dicht met de mond op zat. Maar uiteindelijk zijn we weer terug geraakt bij de rijschool, dus een ramp was het zeker niet. En auto's blijven toch al ver weg, want het is een motor met ook nog eens een L(evensgevaarlijk) erop. Steer clear of the n00bies!

Jurri had lekker gereden. Wat dan zoveel wil zeggen als goed gedaan jongens. We krijgen nog een hand na ook. De gebruikelijke waarschuwing, let op je dode hoek, kijk elk fietspad-voetpad-kruisende weg nog een keer na voor je erop/erover gaat. Het is niet dat ik die waarschuwingen niet aanneem, het is gewoon dat ik wel kijk, maar vergeet dat een instructeur dat niet ziet, dus je helm moet ook bewegen anders geloven ze het niet zeg maar.

Prima. Geen koffie na dit keer. Ik zit in een verhuizing. Er is een lekkage en ik heb geen vertrouwen meer in mijn auto. De laatste ANWB man gaf mij zelfs een draadje mee met de mededeling, "zo start ie wel". Inderdaad, toen hij het deed zag het er makkelijk uit. 1m90 en verstand van auto's. Ik kan niet achter een motor knutselen laat staan kijken met 1m63. Maar goed, wat boze mailtjes later kreeg ik zojuist (brekend nieuws!) toch een telefoontje van Athlon dat ik de auto, hoe raar de klacht ook wordt omschreven, gewoon bij de garage/dealer neer mag zetten, en er vervangend vervoer word geregeld via die dealer. Ja, als auto nitwit omschrijf ik problemen nogal raar. Het huidige probleem zou bijvoorbeeld worden:
Hij startte niet. Nu weer wel. Alle lampjes gingen aan. Nu zijn ze weer uit. er zit een schroefje in mijn motor gedraaid waartegen ik deze *laat draadje zien* moet houden, en dan het andere eind tegen de accu aan moet houden. Zekeringen 46 t/m 54 krijgen maar 6,5 Volt. Mij is verteld dat het ernstig is. Starten doet ie wel. Geen lampjes.

Ik blij. Niet heel blij. Ik heb het vaker gehoord. En dan is de auto klaar op een woensdag, en als ie klaar is, is ie gemaakt dus moet je hem rijden. Dan moet je dus heen en weer vanuit Terneuzen. En bij voorkeur ook nog op zo'n manier dat de chef er niks van merkt. Ik heb er een hard hoofd in.

Tot in betere tijden
Ciao!

Op 16 december 2008 had ik er zin aan om de voornemens voor 2009 op te schrijven.
In willekeurige volgorde waren dat:

- Ik zal netjes mijn bonnetjes declareren.
- Ik zal vaker stofzuigen gewoon netjes mijn huisje onderhouden
- Ik ga aan mijn gezondheid werken
- Meer naar buiten (in de zomer toch)

En nu het 1 januari 2010 is, vind ik het een geschikt moment om er op terug te komen.

Over de bonnetjes kunnen we kort zijn: daar moet nog veel aan gebeuren. Begin 2009 ging dat gesmeerd, maar naarmate ik meer op hotel ging, dus ook meer te declareren had en ik dat wel eens vergat, is het nog steeds geen succes geworden. Niet alles was mij aan te rekenen, af en toe gaat er ook wel eens wat mis op de administratie, en dan vragen ze doodleuk nogmaals om de bonnen, terwijl je met je goede gedrag de originelen toch opgestuurd had. Maar kopietjes willen ze niet hebben, over problemen creëren gesproken.

In 2009 heb ik zeker wat vaker gestofzuigd, maar vergat ik wel eens de afwas. Omdat ik sets van zes had in bestek en borden en alles, waren er al snel vijf setjes te vinden op het aanrecht. Als je huis onderhouden gelijk staat aan één keer in de vijf weken afwassen, dan ben ik daar toch in geslaagd.

Omdat ik vandaag de dag eigenlijk alleen maar in de weekends thuis ben, en toch vrij veel vaste lasten had voor ongeveer 8 dagen in de maand thuis, ga ik toch maar weer terug naar het ouderlijk huis. Zoveel last hebben ze niet van me als het alleen de weekends zijn hoop ik toch.

Over die gezondheid, daar word al sinds 2009 aan gewerkt, zij het allemaal wat later in het jaar dan ik eigenlijk gewild had. Eind december had ik een abonnement afgesloten bij een sportschool, en dat wil ga ik doorzetten in 2010. Voor december 2009 had ik het idee om te gaan hardlopen. Ondanks dat de Westerschelde een goed uitzicht is tijdens het hardlopen, werd dat hardlopen niet meteen een succes. Ik ben er nu dan ook even mee gestopt, dat had twee redenen. Ten eerste kreeg ik last van mijn knie en ten tweede werd het ietsje te koud om nog met een strak gezicht te kunnen beweren dat ik er plezier in had.

Die knie werd veroorzaakt door te veel en te snel, vast en zeker waar maar ook door mijn manier van lopen die dankzij een centimeter verschil in beenlengte en een platvoet rechts gewoon fubar is. En daarbij is plezier gewoon belangrijk, en die kou maakte het gewoon niet leuk meer, daar kan geen enkele jaren 80 muziek mix in de oordoppen ook maar iets aan veranderen helaas.

Vaker naar buiten dan. Dat had ik 16 december 2008 opgeschreven omdat ik wat meer te doen wil hebben buiten 'computeren' om. Niks zo erg als merken dat je alleen maar achter de pc aan het hangen bent. In de zomer heb ik een jaarkaart op Burgers Zoo genomen, en ben er dit jaar vier keer geweest, zo heb ik volgens mij in 2009 al meer ondernomen dan in 2008, dus voor dat punt slaag ik toch wel denk ik. Om vaker van de pc weg te zijn en ook op regenachtige dagen wat te doen te hebben heb ik een spinning bike in huis gehaald en een gitaar. Omdat het kan zullen we maar zeggen. Kan ik gitaar spelen is dan de volgende vraag? Nee niet echt, Metallica intro's zou ik kunnen spelen, ware het niet dat strikt genomen de gitaar nog niet echt gestemd is. Een beetje tokkelen lukt echter wel en ik ben toch toondoof en zonder ritme, dus ik stoor me er niet te veel aan.

Buiten alle voornemens om heb ik ook het motorrijden opgepakt, en dat was toch wel de strakste actie van mijn persoon in 2009. Ik geniet er nog steeds van en ik hoop dat ik in 2010 toch wel het roze papiertje mag vasthouden en op zoek kan naar een leuke Harley. En dan zien we vanzelf wel hoe er gereageerd word op het aftanken van een Harley met behulp van de tankpas. Toekomstmuziek, maar goed ik denk dat ik liever op de Harley naar Zeeland rijd dan met de Fiat, alleen nog even kijken waar ik de koffer laat. En de laptoptas. Aanhangwagentje?

In 2009 heb ik het ook klaargespeeld om een bioscoopfilm vijf keer te zien. Dat ga ik hopelijk in 2010 niet herhalen, of Sherlock Holmes en Iron Man 2 moeten wel heel goed zijn. Ook geld gegooid naar de aller-allerslechtste film die ik ooit gezien heb (inclusief Gigli en Evil Toons) jazeker, 2012 in bios mee mogen maken. Zouden ze de film afmaken voor de DVD release?

Anyhow, 2010 begon al met mijn zus die opmerkte dat ik dit jaar maar op zoek moest naar een vriendin, en volgens een goed spreekwoord moet je dan juist zeggen dat je niet op zoek gaat. Dus 2010 wordt het jaar dat ik niks ga zoeken. Ik kom er op terug in 2011

De beste wensen!

Gisteren aangekondigd bij de groep aan de kantinetafel dat ik gisterenavond This is it voor de derde keer in Terneuzen en voor de vierde keer in totaal zou gaan zien.
"2012 gaat ook in premiere maar ik ben angstig voor de uitwerking gezien de trailer." Ik zei iets in die trend, al was het met volle mond en, achteraf gezien, vanuit mij perspectief praat ik altijd heel beschaafd en deftig.

"Ben jij een fan?" Oei, _de_ vraag die iedere (voormalige) Michael Jackson fan vreest. Uitgesproken op zo'n toon die je duidelijk maakt dat je net een stukje bent gezakt in hun achting. Verzin daar maar eens een antwoord op. Hoe maak je duidelijk dat ook jij in je jeugd gezondigd hebt en inderdaad de meeste cd's wel in bezit hebt van de King of Pop.
Door het gewoon te vertellen? Ik twijfelde. "Vroeger....."

Er klonk gelach, wat ik wel verwacht had, want als 25-jarig 'jochie' tussen de al meer ervaren landgenoten en Belgen moet dat flashbacks aan de tweede wereldoorlog hebben ontlokt. Aan de tafel zou de gemiddelde leeftijd inderdaad de 45 wel ontstijgen, dus hoe heb ik durven beginnen over 'vroeger'. Ik besluit het daar maar bij te laten. Ik ga verder aan mijn boterham en soep.

"Kun je wat zingen?" klinkt het een vijf seconden later. Meteen flashbacks naar de zangles in groep 7. Situatieschets: Jij bent (zo ongeveer) de enige persoon waar net de baard in de keel komt opzetten. De hele klas heeft al een smile opgezet, want lachen word het zeker. Als je klaar bent met het zingen van 'Vader Jacob' lacht ook de docent stilletjes. "Het ritme was _wel_ goed Alexander." Dodelijk toch?

Ik besluit te reageren met "Dat lijkt me beter van niet."
"Maar wat is dan het mooiste nummer?" Is de volgende vraag. Iedere (voormalige) fan weet dat de carrière van Michael niet uit te drukken is in slechts 1 nummer. Waarschijnlijk wacht ik te lang, of kijk ik veels te schaapachtig, want er komt achteraan: "van de film."

"Human Nature." Zeg ik. "Human Nature? Die ken ik niet."
Ik denk na over wat de oude garde misschien leuk vind om te horen. "Gecovered door Miles Davis..." Onbegrip troef. Ik wilde uitleggen wie deze persoon was, maar ik was bang dat ik terug zou krijgen: 'Wij weten heus wel wie de grote muzikanten van onze tijd waren hoor'.

Terug naar de soep.

"En kun je dan ook zo dansen als MJ?" Het lijkt er misschien niet op, maar ik sta liever niet in de belangstelling van veel mensen. En daarbij, misschien kijk ik wel schaapachtig, ik snap natuurlijk wel wanneer het gespreksniveau daalt. Ik wilde reageren met een 'Wat denk je zelf?' Maar dat zou misschien te vijandig zijn geweest.
"Ik probeerde het altijd wel." Opnieuw gelach. Inderdaad zie ik mensen al in gedachte verzinken, en het moet vast grappig hebben geleken hoe ik het 'probeerde'.

"Doet ie in de film nog iets met zijn rechterpink?" Ik moest lachen, want dat is toch wel een stukje film dat blijft hangen (na drie keer, duh, obviously). Hij wappert een keer een scheet weg en hij probeert op een gegeven moment een stukje lucht te vingeren.

Ik probeer er iets over te zeggen, maar plotseling kijkt het opperhoofd van de kantinetafel vol ongeloof en afschuw mijn kant op. Dus ik zie er van af. De hele tafel had inmiddels al gezien dat ik bij die (vieze, smerige, vunzige) rechterpink van MJ wel gelijk een beeld had, dus dat was opnieuw een lachsalvo.

Het opperhoofd gaat verder "Alexander ik had toch een ander beeld van je, die muziek die je mij aanraadt is altijd van een ander kaliber geweest dan die van een MJ. Dit had ik niet achter je gezocht."

"Ik luister ook naar Elvis, Johnny Cash, Frank Zappa en Led Zeppelin. Toen ik tien was en ik een cd-speler kreeg was Dangerous net uit, en dat vind ik eigenlijk nog steeds het beste album ooit. En Thriller is ook bij ons thuis grijs gedraaid, het klonk gewoon beter dan datgene wat toen te horen was."

Na deze bekentenis, vond ik het wel goed. En net alsof het zo hoorde te zijn, staan de mensen op om hun bordje op te ruimen en weer aan het werk te gaan.

...Die avond toch maar naar 2012 gegaan. Zonde geld. "kaartje is 1 euro duurder omdat de film richting de drie uur duurt."
Ai, drie uur? serieus? Aangezien de film startte om 20:15 en we om 22:50 al goed buiten stonden was dat niet helemaal waar.

Wie graag vliegende limo's ziet, John Cusack als actieheld in plaats van de hoofdrol in een romantische comedy, en het niet erg vind dat het verhaal nooit op gang komt en toch voorbij is voor je er erg in hebt: Gaat naar 2012! Nu maakt Amanda Peet veel goed, maar ook zij voegt niet veel meer toe aan het verhaal.

Vanavond maar weer een keertje MJ om de smaak weg te spoelen van zo'n smerige 'actie' film?

Geen gek idee.

Waarom laat je ons zo in spanning Alex? Goede vraag, want had ik niet eens beloofd dat ik vanaf nu wel wekelijks zou gaan bloggen? Had ik mijn trouwe aanhang (...) niet zwart op wit, op het internet (dus dan is het waar) iets beloofd?

Wel, het zit zo. Dit verhaal begint eigenlijk op een zaterdag. De zaterdag dat ik voor het laatst op de Harley gezeten heb, dus zeg; vorige week. Ik maak vol goede moed een volgende afspraak. Redelijk vroeg, niet omdat ik mijzelf wil straffen, maar omdat ik weet dat back in "The Hague" donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag, cutover weekend is.

Cutover? Laten we het er op houden dat er gestresst word, managers orders schreeuwen alsof we het niet driemaal geoefend hebben, en er dankzij de rare uren veel junkfood word gegeten.

Rare uren? Ja, Om de "business" tevreden te houden, zowel hier als in Singapore, is er gekozen voor een schema wat praktisch 24 uur bezetting inhoud. En laat ik nu net in mijn beste Engels gezegd hebben "Yes, of course, if I am needed I am happy to help" tegen de man die op een groot A3 het schema liet zien met daarop lege plekken, die dus opgevuld moesten worden. Als ik terug denk stond er op dat schema ongeveer dit:

Donderdag; van 23:00 tot 04:00
Vrijdag; van 19:00 tot 02:00
Zaterdag; 13:00 tot 21:00
Zondag; 23:00 tot 05:00

Iedereen die wel eens een cutover heeft meegemaakt weet dat schema's nooit nageleefd worden, omdat alles zo vaak geoefend is, waardoor alles 3-4 uur voor op schema loopt. Dit is natuurlijk (...) gedaan zodat managers na afloop kunnen 'boosten' over een 'magnificent' run en een 'great job, amazing effort' in hun "Thank you all" email naar het werkvolk, waarna zij een bonus opstrijken omdat alles zo netjes verlopen is, en wij misschien niet verder kunnen dan die e-mail in te lijsten. Wie heeft er dan eigenlijk ook een financiële beloning nodig?

Vanwege dit schema en de bijkomstigheid dat niks op datzelfde schema gebasseerd lijkt moest ik zaterdag ochtend de afgesproken les snel afzeggen en (ok geen 3 uur eerder) 12:00 op kantoor zijn.

Er zijn niet alleen nadelen te noemen, zo is mijn Fiat goedgekeurd door Marcel zelf toen ik de les af kwam zeggen. Dat het ding af en toe niet start en in zijn korte leven (reeds 52.000 km) al vijf keer terug naar de dealer garage is geweest (exclusief kleine beurt) vertel ik er even niet bij. Van de buitenkant is die Punto Grande namelijk inderdaad geen lelijk ding.

Cutover is daarnaast ook een manier om met collega's in contact te komen, want zeg nou zelf, als je al je weekend slachtoffert mag er ook wel eens wat lol gemaakt worden. En nerd als ik ben, refereer ik dan inderdaad naar de vrouwelijke collega's waarmee je je plotseling in een gesprek bevind. Inderdaad, dat was vrij bijzonder. Verder niks ernstigs, maar wel het noemen waard. Echte cutover diehards weten gewoon dat cutover een ander woord is voor "Partaaaay!" Maar dan natuurlijk wel nerd-style, dus uiteindelijk gebeurt er vrij weinig. Keep out of direct sunlight and refrain from contact with the female species, is tenslotte het devies

Nou heb ik natuurlijk wel een afspraak staan voor volgende week (deze zaterdag), en ook Tanzania uit mijn hoofd gezet voor dit jaar, omdat de voorbereiding daartoe wel wat meer vergt dan alleen een koffer pakken.

Waar naartoe gaat de reis dan? Ik had iets in mijn hoofd van zon, maar daarbij ben ik niet iemand die 24/7 op een strand kan hangen, dus misschien is dat geen goed idee. Maar omdat ik het belangrijk vind om uit de wietlucht mijn vakantie te vieren wil ik even weg uit de ghetto waar mijn huis woont. Ik ga waarschijnlijk gewoon weer een weekje Engeland doen, omdat mij dat nooit verveelt, en dan denk ik een weekje wat meer lessen plannen, en een weekje op huizenjacht, dan maar kijken voor iets leuks buiten de volkshuisvesting om, want als ik daarop moet wachten, ben ik nog maanden ieder weekend stoned omdat ik meerook met de buren.

Als iemand wiet wil roken onder het genot van de oudst denkbare Happy Hardcore moeten ze dat zelf weten uiteraard, maar denk alstublieft aan uw buren En omdat mijn huidige buurman iedere hint (zoals aanbellen, aankloppen, schreeuwen bij de deur) mist, en de verhuurder geen klachten aanneemt via de telefoon (snap ik, geschreven klachten heersen veel harder) heb ik de moed maar opgegeven, en moet ik zo snel mogelijk daar weg. Dat mijn buurman een buitenlander is, heeft daar niks mee te maken uiteraard, maar misschien is aanbellen waar hij vandaan komt wel een zonde, of doodsbedreiging, dus ik heb er alle begrip voor.

Tot zover mijn week, en ik zal er alles aan doen om zaterdag gewoon weer plaats te nemen op de motor.

Cheers!

Afghanistan heeft verkiezingen. Iran heeft ze al gehad. Democratie ten top, wereldwijd, zelfs daar waar we vroeger eigenlijk de dictators (stiekem) steunde. Ik zeg we, maar ik bedoel ‘het westen’ of specifiek ‘De Verenigde Staten van A.’

Dat kan toch niet slecht zijn? Democratie is, zelfs als het ‘gebracht’ word door de domste president in de geschiedenis, stiekem gewoon een hele happening. Het brengt vrijheid, keuze, en openheid in verdeling van de macht. Zoals ook ons systeem zo doorzichtig is, dat we alle foutjes van Balkenende krijgen te horen en daar tijdens verkiezingen gewoon weer over kunnen oordelen. Kijk, dat ons land die hardnekkige ja-knikkers kent van het CDA die vervolgens die foutjes van een Balkenende oogluikend toestaan, dat is óók een vorm van democratie; Er voor kiezen iets niet zo erg te vinden, en vooral blijven stemmen.

Er is dus niets mis met democratie? Ik haalde al eerder George W. Bush aan, welke volgens boze tongen toch wel iets gestolen lijkt te hebben. Maar goed zeg, zijn eerste discutabele aanstelling heeft ie toch weer goedgemaakt door eerlijk te winnen van Al Gore? Die daarna wel mooi van Powerpoint een hele film in elkaar steekt en er (I shit you not!) een oscar voor krijgt voor het beste lied (in filmverband, vast en zeker). Ohja, en een Nobelprijs voor climatecontrol.

In Iran, gebeurde eigenlijk hetzelfde als in VS, en waar het in de VS eigenlijk een storm in een glas water was, werd er zowaar gereld in Iran. Er werd gemoord en verminkt omdat de democratie hem toch de winnaar had gemaakt, Ahmedidntwin is nu gekozen leider voor wat? Nog eens vijf jaar? En wie houden we voor de gek, hij blijft lekker zitten totdat hij door de VS word weggejaagd Of Israel wellicht, die er misschien eerder last van krijgt. Maar de VS doet dat niet, zo lijkt, want de VS heeft al eens gezegd bij monde van de woordvoerder van het witte huis dat Mahmoud Ahmadinejad de gekozen leider was. Dat hardop zeggen is zoiets als erkenning van de overwinning. Daartoe kan gezegd worden dat democratie gelijk staat aan moorden en verminken van deze of gene die tegen de democratie is. Want als de VS het goedvindt kunnen zelfs landen als Duitsland of Frankrijk (zelfs als zij het niet goed vinden) weinig meer beginnen.

Dan Afghanistan. Hamid Karzai kwam ooit eens aan de macht omdat de VS dacht dat het land wel toe was aan een leider, ook al was het dat niet. Waarom hij? Hij schijnt wat banden te hebben in de olie, zijn familie zit in de drugs en net als met rappers is een president nóg geloofwaardiger als ie een aantal aanslagen overleefd. Want dat heeft ie, en hij heeft daarna ook wraak gezocht bij de Taliban voor de moord op zijn familie. Wat ie dan precies gedaan heeft weet alleen hij, maar een president is nog leuker voor kranten en idolate volgers als ie zijn heden en verleden een beetje mistig houd.

Nu waarom ik dit stukje ben gaan schrijven. Vanochtend hoorde ik op de radio diezelfde verslaggever die gister niet van Giel Beelen wilde aannemen dat Rob Trip het acht uur journaal gaat doen, vertellen hoe democratie werkt in Afghanistan. Vrij vertaald uiteraard, want wat ie woord voor woord zei weet ik niet meer. “Krijgsheren hebben mensen onder druk gezet Karzai te stemmen, hebben mensen geronseld, mensen in pickup trucks geduwd om ze maar aan het stemmen te krijgen. Nu is dit heel iets anders dan we gewend zijn, maar dit is Afghanistan, zo gaat dat hier.”

Inderdaad, onderontwikkeld land, in centraal-Azië nog wel, wat verwacht je dan. Nou neemt u mij niet kwalijk, maar dat is toch de omgekeerde wereld? Deze praktijken doen niet denken aan iets dat ook maar op democratie lijkt. We zijn het denk ik verleerd, maar als ik zo vrij mag zijn mijn definitie te geven. Democratie is het recht hebben om uiting te geven aan je voorkeur, maar je ook geheel mogen onthouden van het geven van die voorkeur. Het staat één ieder vrij iets te denken, en daarop actie te ondernemen (stemmen of niet stemmen in dit geval). Wat voor een democratie beheer je, als je heel netjes een aantal namen op een stembiljet zet, en vervolgens alsnog iedereen verbied op een andere naam te mogen stemmen?

Bij ons is het wel heel anders, die democratie, daar heeft de verslaggever gelijk in. De machthebbers bij ons hebben het heel netjes gedaan, maar bereiken hetzelfde als dat die krijgsheren doen. In plaats van geweld, gebruiken ze hier onze desinteresse in alle dingen die politiek ademen. Alle polls tonen aan dat ‘we’ het allemaal anders willen, maar op de dag des oordeels moeten we werken, hebben we gewoon geen tijd of is het weer voor het terras. Om hierna weer 4 jaar lang te mogen klagen.

En zeg nou zelf….Dat is democratie. Ik ga toch zeker niet stemmen, dat haalt niks uit! Ik ga wel een hoop lopen klagen tegen iedereen die het maar horen wil, maar ik ga toch zeker niet naar het stembureau.