![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
Daar is geen categorie voor, dus maar één categorie.
Expertise
Vanochtend sta ik op, in de wacht voor een projectje waar mijn kennis voor nodig is, en dus gaan we wat later de spits in. Hierdoor heb ik even tijd om 'Ochtendspits' te kijken. Na afloop van een goed half uur, heb ik meer vragen dan antwoorden, ondanks dat er een keur aan deskundigen aan tafel is geweest - en ook genoeg heeft mogen praten.
In Alphen a/d Rijn is een schietpartij geweest. "Wat zegt het moorden van onbekenden over de psyche van de man?" De deskundige is duidelijk van de leg door de vraag. "Een... een vulkaan die openbarst...". De man naast hem (de ADO Den Haag supporter die een vaste spot in de show heeft), kijkt volgens mij ook nog verbaasd mee. "Volgens mij (zelfs voor een deskundige geen goede inleiding) was ie vanaf het begin al van plan zichzelf te doden, om dan daarbij anonieme mensen neer te schieten is een soort van machtsvertoon".
Volgens mij (...) was dat de kern van zijn verhaal, maar de deskundigheid die er van af spat is dezelfde als van de kernfysicus die toch ook niet weet waar dat lek in die kern centrale vandaan moet komen, en de schrik in zijn ogen heeft als Eva Jinek die vraag stelt. Als de Japans sprekende seniore dame word gevraagd of er nog nieuws is (die de NOS niet zelf van CNN kan halen)...."Nee" (met dezelfde schrik in de ogen). Behalve overbodige info, weet de man zelfs geen steekhoudende argumenten te geven - laat het dan even rusten, alstublieft. Begin er gewoon niet aan, moeten de getuigen van het incident dan maar de komende week de tv even uit laten?
Net als die verslaggever ter plaatse: 48 uur geleden is hier een bloedbad geweest, en wij? wij nemen een kijkje!... Sensatie tv mag je het vast niet noemen. Emotie tv dekt de lading vast...
Dan gaan we verder (met luchtiger nieuws). Energie! Een hot topic, zogezegd. We gaan er 110 Euro meer voor betalen (altijd knap zo'n getal, we hebben immers allemaal hetzelfde huishouden, dus dat staat vast) "Dat is een tientje per maand", vertelt de presentatrice daarbij. Nou houd ik niet zo van mierenneuken, maar dat is natuurlijk niet waar.
'Hoe bespaart men' is het topic waarbij de volgende deskundige mag aanschuiven. "Gloeilampen vervangen door spaarlampen, dat levert 1,40 euro per jaar op" (vervang ze dus alle vijf, lijkt het advies). "Isoleer je huis, met ongeveer 1000 euro aan kosten". Hoe bespaart men 110 euro per jaar? Niet zuiniger leven, nee 1000 euro gooien tegen een huis dat nog niet geïsoleerd is. Nog buiten beschouwing gelaten dat huizen die anno 2011 nog niet geïsoleerd zijn, waarschijnlijk van voor de oorlog zijn en vast al op de planning staan voor sloop.
De beste besparing lijkt vooralsnog investeren. Want de volgende tip is om die oude vriezer in de schuur te vervangen. "Die oude types slurpen enorm veel energie." Nou bedankt hoor. Enerverende info, waar de consument weer wat mee kan. De laatste vraag zorgt ervoor dat ik op het puntje van de stoel ga zitten: "Veranderen van energie maatschappij heeft zin?" Ik verwacht een keiharde 'Ik zeg doen!' (van de ADO supporter danwel van de deskundige zelf), maar helaas is het antwoord saai en waarschijnlijk het enige deskundige antwoord: "Daar doen wij geen onderzoek naar." Nee, want er word alleen onderzoek gedaan naar hoe je 1,40 euro per jaar kan besparen.
Als laatste deskundige komen de consumenten van de straat aan het woord. 'Hoe bespaart Nederland', lijkt het topic. Voorbij schietende kreten als "De standby stand verbruikt al minder" en "Helemaal de stroom eraf schaadt de tv" tonen al aan dat de consument heel goed weet wat de verkoper in de winkel er van zou zeggen.
Heerlijk, tv waar je wat van leert.
In Alphen a/d Rijn is een schietpartij geweest. "Wat zegt het moorden van onbekenden over de psyche van de man?" De deskundige is duidelijk van de leg door de vraag. "Een... een vulkaan die openbarst...". De man naast hem (de ADO Den Haag supporter die een vaste spot in de show heeft), kijkt volgens mij ook nog verbaasd mee. "Volgens mij (zelfs voor een deskundige geen goede inleiding) was ie vanaf het begin al van plan zichzelf te doden, om dan daarbij anonieme mensen neer te schieten is een soort van machtsvertoon".
Volgens mij (...) was dat de kern van zijn verhaal, maar de deskundigheid die er van af spat is dezelfde als van de kernfysicus die toch ook niet weet waar dat lek in die kern centrale vandaan moet komen, en de schrik in zijn ogen heeft als Eva Jinek die vraag stelt. Als de Japans sprekende seniore dame word gevraagd of er nog nieuws is (die de NOS niet zelf van CNN kan halen)...."Nee" (met dezelfde schrik in de ogen). Behalve overbodige info, weet de man zelfs geen steekhoudende argumenten te geven - laat het dan even rusten, alstublieft. Begin er gewoon niet aan, moeten de getuigen van het incident dan maar de komende week de tv even uit laten?
Net als die verslaggever ter plaatse: 48 uur geleden is hier een bloedbad geweest, en wij? wij nemen een kijkje!... Sensatie tv mag je het vast niet noemen. Emotie tv dekt de lading vast...
Dan gaan we verder (met luchtiger nieuws). Energie! Een hot topic, zogezegd. We gaan er 110 Euro meer voor betalen (altijd knap zo'n getal, we hebben immers allemaal hetzelfde huishouden, dus dat staat vast) "Dat is een tientje per maand", vertelt de presentatrice daarbij. Nou houd ik niet zo van mierenneuken, maar dat is natuurlijk niet waar.
'Hoe bespaart men' is het topic waarbij de volgende deskundige mag aanschuiven. "Gloeilampen vervangen door spaarlampen, dat levert 1,40 euro per jaar op" (vervang ze dus alle vijf, lijkt het advies). "Isoleer je huis, met ongeveer 1000 euro aan kosten". Hoe bespaart men 110 euro per jaar? Niet zuiniger leven, nee 1000 euro gooien tegen een huis dat nog niet geïsoleerd is. Nog buiten beschouwing gelaten dat huizen die anno 2011 nog niet geïsoleerd zijn, waarschijnlijk van voor de oorlog zijn en vast al op de planning staan voor sloop.
De beste besparing lijkt vooralsnog investeren. Want de volgende tip is om die oude vriezer in de schuur te vervangen. "Die oude types slurpen enorm veel energie." Nou bedankt hoor. Enerverende info, waar de consument weer wat mee kan. De laatste vraag zorgt ervoor dat ik op het puntje van de stoel ga zitten: "Veranderen van energie maatschappij heeft zin?" Ik verwacht een keiharde 'Ik zeg doen!' (van de ADO supporter danwel van de deskundige zelf), maar helaas is het antwoord saai en waarschijnlijk het enige deskundige antwoord: "Daar doen wij geen onderzoek naar." Nee, want er word alleen onderzoek gedaan naar hoe je 1,40 euro per jaar kan besparen.
Als laatste deskundige komen de consumenten van de straat aan het woord. 'Hoe bespaart Nederland', lijkt het topic. Voorbij schietende kreten als "De standby stand verbruikt al minder" en "Helemaal de stroom eraf schaadt de tv" tonen al aan dat de consument heel goed weet wat de verkoper in de winkel er van zou zeggen.
Heerlijk, tv waar je wat van leert.
Faceplanten met collega's
Zaterdag jongstleden heb ik een clinic ondergaan waarbij het hoofddoel was te leren wat mountainbiken precies is. Lui als ik ben, was ik niet gegaan als het ook maar iets verder was dan een half uurtje rijden van mij vandaan. Gelukkig voor collega's en voor de organisatie is Velp niet zo ver verwijderd van waar ik woon, dus ik was er bij en was het gezellig (of het één een gevolg was van het ander, is wellicht voer voor een volgende blogpost).
Waarom schrijf ik me in voor een mountainbike clinic? Ik zag de uitnodiging van de personeelsvereniging en moest gelijk denken aan mijn pogingen af te vallen of in ieder geval gezonder te leven. Normaal fiets ik niet veel, mijn laatste eigen fiets viel een jaar of twee geleden uit elkaar van ellende en sindsdien leen ik nog wel eens een fiets, maar dat is dan niet met het doel recreatie of beweging. Ongeveer een week nadat ik mij in schreef voor de clinic, leek het me een goed idee wat te oefenen voordat ik op een fiets zou stappen. Zoals eerder gezegd had ik geen fiets tot mijn beschikking, dus wat doen we: wij gaan shoppen.
Na wat zoekwerk kom ik uit op een Cube LTD Comp 2010 Black Anodized. Geen idee van de precieze specs om eerlijk te zijn. Ik ben niet echt gestructureerd tot deze keuze gegaan. Stadsfietsen zijn niet echt mijn ding en mijn vorige fiets was ook iets van een ATB, en deze paste ook nog eens binnen het budget wat ik voor ogen had. De donderdag voor de clinic haal ik de fiets op van de fietsenwinkel.
De clinic dan. Bij binnenkomst moet ik een papiertje tekenen waarop zoveel staat als 'Ik ben me volledig bewust dat enige geleden schade aan mijn persoon het resultaat is van mijn eigen lompe gedrag en zal daarom nooit de schuld leggen bij diegene die deze clinic organiseren'. In plaats van hard wegrennen, onderteken ik het papiertje. Waarna de man achter de tafel nog meldt dat ik een huurfiets had gevraagd, maar hij zag me wel met een fiets aankomen - what is up with that? Waarna ik uitlegde dat de fiets in kwestie net 2 dagen oud is, en dat ik ten tijde van de inschrijving inderdaad wilde huren. Scheelt weer 10 euro. Nouja, als je dan niet de aanschaf van genoemde mountainbike meerekent...
Na wat algemene uitleg en het verdelen in groepen fietst de beginnersgroep met mij er in naar een soort van zandweggetje/parkeerplaats even verderop (we zaten al aan de rand van de Posbank). Daar mogen we over een aantal boomstammen heen rijden. Niet zo heel spannend, maar dat veranderd als we mogen bunny hoppen over diezelfde boomstammen en als er even later een kleine versie van een wipwap word geïntroduceerd. Een collega slaagt er zelfs in om een huurfiets zodanig te beschadigen bij een ingezette sprong (of waarschijnlijk de landing) dat er een nieuwe fiets moet worden geleverd.
Ongeveer een uur later gingen we fietsen. Na een tijdje komen we uit bij een bult in de weg. Een flink recht stuk waar plotseling de grond ongeveer 2 meter omhoog gaat, klein midden stukje, en daarna gelijk weer 2 meter omlaag. Ik kwam de bult in twee pogingen niet op, dus ik had toen nog geen idee hoe het was om een bult af te rollen op los zand. Dat heb ik later mogen ervaren. Na de bult neemt de groep namelijk een scherpe daling onder de loep. Zachtjes remmen op de voorrem is het devies, maar dan zo dat het wiel nog wel rolt en niet sleept, en op een gegeven moment de fiets laten rollen. Helaas had ik die dag ongelooflijk veel last van een stem in mijn hoofd die ongeveer het volgende zei: "Niet doen, niet doen, niet doen...." En op de een of andere manier werkt dat gewoon heel goed.
Onderweg krijg ik ook nog een aanval van kramp (die ik overigens nu nog voel). Ik heb gedurende de middelbare school wel gewoon gefietst, maar dat was 16 kilometer enkele reis zonder heuvels. Ik denk dat we goed 2,5 uur op de fiets zaten toen het zover was, en aangezien mijn conditie niet bestaand is, vond ik het nog een hele prestatie.
Helemaal na wat stenen trapjes op en af rijden zit ik er goed doorheen. Rustig doortrappend fiets ik er op een gegeven moment doorheen en we gaan verder.
Op dit moment voelde ik door mijn hele lichaam spieren die ik waarschijnlijk een lange tijd niet gebruikt heb en die schreeuwden om aandacht. Maar voordat er gerust gaat worden, moeten we eerst weer terug fietsen. Even dacht ik dat ik het zonder kleerscheuren had doorstaan. Even was ik blij dat ik mezelf geen schade had toegebracht. Maar hoogmoed komt voor de val blijkt maar weer.
"Er komt zo dadelijk een pad, en aan het eind van dat pad staan twee bomen, vandaag gaan we tussen de bomen door", word er medegedeeld. "Dan volgt er een steile afdaling, belangrijk is daar niet te remmen". En hier baal ik nu zo van. De vorige opstakels kon je eerst overzien voordat je ze nam. Een goed beeld vormen van wat de bedoeling was. Ik ging de oefening eigenlijk al in met een gevoel van: 'Dit kan alleen maar fout gaan'. Gelukkig voor kijkers en lezers, ging het goed fout.
Na 2 minuten aanloop zie ik daar de twee bomen in kwestie. Mooi groen van kleur, niet te groot niet te klein, en met aardig wat blaadjes toch nog. In de verte zie ik mijn collega's die het wel allemaal hadden gered. 'Waarom word er dan zo'n heisa gemaakt?' dacht ik nog. Opeens een afgrond van heb ik jou daar. Alles in mijn lichaam schreeuwt om hulp, en ik kon nog net een 'Mama!!!' onderdrukken. Allemachtig wat een drop zeg......en ik moet die fiets zijn werk laten doen?! Die is gek. Ik druk hier maar eventjes op de rem.
Het voorwiel lijkt opeens terug te willen sturen naar mijn frame, mijn zitvlak verlaat het zadel, en op datzelfde moment laten ook mijn voeten de pedalen in de steek. In luttele nanoseconden zie ik mijn leven voor me voorbij schieten. Gipsen poot in groep 4, mijn eerste opgelopen blauwtje, mijn tweede keer, mijn eerste loonstrookje, mijn eerste PS3, vastlopers op diezelfde PS3, mountainbike clinic. Na een korte vlucht land ik op mijn zij op een heleboel takken en blaadjes. Auw. Waar doet het pijn? Ga eens staan.....overal!
"Gaat het?", hoor ik. "Is het licht uit geweest?" Nee man, maar als je vraagt wat er in de afgelopen 2 seconden is gebeurd dan weet ik het niet..."Nee hij stond gelijk op" zei instructeur 2 die het beste uitzicht had op iets wat op Youtube niet zou misstaan. "Wat deed je? Je remde he.....Ok, poging nummer twee".
Poging nummer twee is door de goede afloop een stuk minder spectaculair te noemen, maar het was wel een kick om (zonder de rem te gebruiken) een heuvel af te gaan. Ik wilde heel graag remmen, maar omdat ik dit keer graag mijn lichaam wilde ontzien, heb ik de handen om de handgrepen gevouwen en de remmen gelaten voor wat ze zijn. Een hoop gejuich van de collega's klinkt, en dat is eigenlijk een goede manier van afsluiten. Gisteren en vandaag de blauwe plekken geteld en de tel kwijt geraakt.
Maar ik heb er wel een hobby bij
Ciao!
Waarom schrijf ik me in voor een mountainbike clinic? Ik zag de uitnodiging van de personeelsvereniging en moest gelijk denken aan mijn pogingen af te vallen of in ieder geval gezonder te leven. Normaal fiets ik niet veel, mijn laatste eigen fiets viel een jaar of twee geleden uit elkaar van ellende en sindsdien leen ik nog wel eens een fiets, maar dat is dan niet met het doel recreatie of beweging. Ongeveer een week nadat ik mij in schreef voor de clinic, leek het me een goed idee wat te oefenen voordat ik op een fiets zou stappen. Zoals eerder gezegd had ik geen fiets tot mijn beschikking, dus wat doen we: wij gaan shoppen.
Na wat zoekwerk kom ik uit op een Cube LTD Comp 2010 Black Anodized. Geen idee van de precieze specs om eerlijk te zijn. Ik ben niet echt gestructureerd tot deze keuze gegaan. Stadsfietsen zijn niet echt mijn ding en mijn vorige fiets was ook iets van een ATB, en deze paste ook nog eens binnen het budget wat ik voor ogen had. De donderdag voor de clinic haal ik de fiets op van de fietsenwinkel.
De clinic dan. Bij binnenkomst moet ik een papiertje tekenen waarop zoveel staat als 'Ik ben me volledig bewust dat enige geleden schade aan mijn persoon het resultaat is van mijn eigen lompe gedrag en zal daarom nooit de schuld leggen bij diegene die deze clinic organiseren'. In plaats van hard wegrennen, onderteken ik het papiertje. Waarna de man achter de tafel nog meldt dat ik een huurfiets had gevraagd, maar hij zag me wel met een fiets aankomen - what is up with that? Waarna ik uitlegde dat de fiets in kwestie net 2 dagen oud is, en dat ik ten tijde van de inschrijving inderdaad wilde huren. Scheelt weer 10 euro. Nouja, als je dan niet de aanschaf van genoemde mountainbike meerekent...
Na wat algemene uitleg en het verdelen in groepen fietst de beginnersgroep met mij er in naar een soort van zandweggetje/parkeerplaats even verderop (we zaten al aan de rand van de Posbank). Daar mogen we over een aantal boomstammen heen rijden. Niet zo heel spannend, maar dat veranderd als we mogen bunny hoppen over diezelfde boomstammen en als er even later een kleine versie van een wipwap word geïntroduceerd. Een collega slaagt er zelfs in om een huurfiets zodanig te beschadigen bij een ingezette sprong (of waarschijnlijk de landing) dat er een nieuwe fiets moet worden geleverd.
Ongeveer een uur later gingen we fietsen. Na een tijdje komen we uit bij een bult in de weg. Een flink recht stuk waar plotseling de grond ongeveer 2 meter omhoog gaat, klein midden stukje, en daarna gelijk weer 2 meter omlaag. Ik kwam de bult in twee pogingen niet op, dus ik had toen nog geen idee hoe het was om een bult af te rollen op los zand. Dat heb ik later mogen ervaren. Na de bult neemt de groep namelijk een scherpe daling onder de loep. Zachtjes remmen op de voorrem is het devies, maar dan zo dat het wiel nog wel rolt en niet sleept, en op een gegeven moment de fiets laten rollen. Helaas had ik die dag ongelooflijk veel last van een stem in mijn hoofd die ongeveer het volgende zei: "Niet doen, niet doen, niet doen...." En op de een of andere manier werkt dat gewoon heel goed.
Onderweg krijg ik ook nog een aanval van kramp (die ik overigens nu nog voel). Ik heb gedurende de middelbare school wel gewoon gefietst, maar dat was 16 kilometer enkele reis zonder heuvels. Ik denk dat we goed 2,5 uur op de fiets zaten toen het zover was, en aangezien mijn conditie niet bestaand is, vond ik het nog een hele prestatie.
Helemaal na wat stenen trapjes op en af rijden zit ik er goed doorheen. Rustig doortrappend fiets ik er op een gegeven moment doorheen en we gaan verder.
Op dit moment voelde ik door mijn hele lichaam spieren die ik waarschijnlijk een lange tijd niet gebruikt heb en die schreeuwden om aandacht. Maar voordat er gerust gaat worden, moeten we eerst weer terug fietsen. Even dacht ik dat ik het zonder kleerscheuren had doorstaan. Even was ik blij dat ik mezelf geen schade had toegebracht. Maar hoogmoed komt voor de val blijkt maar weer.
"Er komt zo dadelijk een pad, en aan het eind van dat pad staan twee bomen, vandaag gaan we tussen de bomen door", word er medegedeeld. "Dan volgt er een steile afdaling, belangrijk is daar niet te remmen". En hier baal ik nu zo van. De vorige opstakels kon je eerst overzien voordat je ze nam. Een goed beeld vormen van wat de bedoeling was. Ik ging de oefening eigenlijk al in met een gevoel van: 'Dit kan alleen maar fout gaan'. Gelukkig voor kijkers en lezers, ging het goed fout.
Na 2 minuten aanloop zie ik daar de twee bomen in kwestie. Mooi groen van kleur, niet te groot niet te klein, en met aardig wat blaadjes toch nog. In de verte zie ik mijn collega's die het wel allemaal hadden gered. 'Waarom word er dan zo'n heisa gemaakt?' dacht ik nog. Opeens een afgrond van heb ik jou daar. Alles in mijn lichaam schreeuwt om hulp, en ik kon nog net een 'Mama!!!' onderdrukken. Allemachtig wat een drop zeg......en ik moet die fiets zijn werk laten doen?! Die is gek. Ik druk hier maar eventjes op de rem.
Het voorwiel lijkt opeens terug te willen sturen naar mijn frame, mijn zitvlak verlaat het zadel, en op datzelfde moment laten ook mijn voeten de pedalen in de steek. In luttele nanoseconden zie ik mijn leven voor me voorbij schieten. Gipsen poot in groep 4, mijn eerste opgelopen blauwtje, mijn tweede keer, mijn eerste loonstrookje, mijn eerste PS3, vastlopers op diezelfde PS3, mountainbike clinic. Na een korte vlucht land ik op mijn zij op een heleboel takken en blaadjes. Auw. Waar doet het pijn? Ga eens staan.....overal!
"Gaat het?", hoor ik. "Is het licht uit geweest?" Nee man, maar als je vraagt wat er in de afgelopen 2 seconden is gebeurd dan weet ik het niet..."Nee hij stond gelijk op" zei instructeur 2 die het beste uitzicht had op iets wat op Youtube niet zou misstaan. "Wat deed je? Je remde he.....Ok, poging nummer twee".
Poging nummer twee is door de goede afloop een stuk minder spectaculair te noemen, maar het was wel een kick om (zonder de rem te gebruiken) een heuvel af te gaan. Ik wilde heel graag remmen, maar omdat ik dit keer graag mijn lichaam wilde ontzien, heb ik de handen om de handgrepen gevouwen en de remmen gelaten voor wat ze zijn. Een hoop gejuich van de collega's klinkt, en dat is eigenlijk een goede manier van afsluiten. Gisteren en vandaag de blauwe plekken geteld en de tel kwijt geraakt.
Maar ik heb er wel een hobby bij
Ciao!
Ouders
Na mijn debacle op Schiphol (wie gaat er dan ook voor de kerst nog vier daagjes naar Engeland?) Kom ik thuis zonder koffer. Niet dat ik zoals vele op Schiphol op een gegeven moment tegen een (grond-)stewardess ga staan schreeuwen, nee ik lijd in stilte. En ik merk aan mensen die dat wel doen, dat zoiets niet helpt. Het sneeuwde namelijk, en het vriest erbij. Hoe heet ze er ook mogen bij lopen, die vrouwtjes kunnen dat ijs ook niet zo snel smelten.
Het leukste vond ik nog een stel Nigerianen die buiten de rij (van 300 wachtenden ofzo) om gaat staan schreeuwen naar de balie waarvoor de rij bestaat. "I am here for eleven hours! I want to speak to the person in charge. Who is in charge!?" Hij krijgt niet alleen geen antwoord, hij krijgt ook de lachers op zijn hand, want 11 uur (zo hoorde ik) is helemaal niet zo lang. In de rij voor mij en na mij stonden Zweden, Engelsen en wat Schotse mensen die al vanaf zaterdag iets probeerde, en er dus een goede drie dagen stonden. Afijn, op een gegeven moment heb ik toch moeten zeggen dat het leuk geweest was, en weer terug naar huis. Heathrow was ook dicht, dus wat moet je dan.
Maar dan. Ik zet de tv aan als ik thuis kom. Bij het zappen kom ik voorbij SBS6. "schaam jij je voor je ouders?" Ik let even nog niet op. Ik ben net een koffiepad (mooi woord) in mijn vernaggelde Senseo apparaat aan het duwen, eigenlijk geen goede keus als je net 14 uur achter elkaar wakker bent, en de dag daarvoor hetzelfde hebt gedaan. Maar gezond en verantwoord leven is ook zo gewoon. "Maar durf je er niks van te zeggen, omdat je zoveel van ze houd?" Even moet ik nadenken. Zei ie dat nou echt? En dan komt het mooie, SBS6 kan je helpen. Jou naaktlopende, vreemde, schaamte opwekkende ouders kunnen op tv worden genezen. Alles wat je moet doen is even mailen naar mailto:ouders@sbs.nl.
Ik kan veel hebben. Een boer die een vrouw zoekt, prima in orde. Iedereen heeft het wel eens lastig in de liefde, maar boeren zijn bijzonder. Een amateur chef (uhuh) die onder begeleiding van een zenuwslopend muziekje binnen een bepaalde tijd een gerecht moet klaarmaken waarvan ie 20 minuten daarvoor nota bene nog heeft gezien hoe het moet. O spannend. En er gebeurt altijd wat. Het is als een American Chopper waarbij gedurende de assemblage blijkt dat het chromen van de uitlaatpijp er voor zorgt dat een schroefje niet meer past. "O o, deden we dit nu al jaren of zijn we gisteren begonnen pa?" Tegenwoordig is het zoon versus pa, die mensen van Discovery moeten ook de spanning terug brengen. How it's made is straks de enige show met objectieve informatie. Discovery zit al helemaal in de "reality" tv. Niks gescript aan hoor.
Maar waarom ik gisteren mijn koffie koud liet worden, is omdat ik even wilde zien wat dat dan was. Stel inderdaad dat je je schaamt. Wil je dan wel op tv? Ach tegenwoordig eigenlijk ook wel. De een blogt, de andere, misschien wat beroemdere personen, rijden onder invloed en hebben misschien wel hun carriere te danken aan het feit dat ze drugs doen of de duurste hoertjes alle hoeken van de kamer laten zien. Dat is misschien wel Hollywood, maar wat ze ook doen. De films en series blijven maar komen, we smullen er van.
Word de volgende vraag hoe SBS het aanpakt. Om bij Groeten uit de rimboe nog smakelijk te kunnen lachen om die kleine mensjes counteren ze de onsmakelijke grappen met het oprechte, lieve The little couple. Gaan ze dat nu weer doen? Komt er straks naast jouw naaktlopende ouders nog een Jambers of Frequin bij om de problemen van vreemd Nederland vooral serieus te beschouwen?
Ach waar maak ik me druk om. Vorig jaar zeiden we nog met zijn allen dat Idols zo oud was. Dus hoe los je dat op. Je draait de stoelen van de Jury 1 ronde om. Dat het dan alleen om de stem gaat, zie je.
Het leukste vond ik nog een stel Nigerianen die buiten de rij (van 300 wachtenden ofzo) om gaat staan schreeuwen naar de balie waarvoor de rij bestaat. "I am here for eleven hours! I want to speak to the person in charge. Who is in charge!?" Hij krijgt niet alleen geen antwoord, hij krijgt ook de lachers op zijn hand, want 11 uur (zo hoorde ik) is helemaal niet zo lang. In de rij voor mij en na mij stonden Zweden, Engelsen en wat Schotse mensen die al vanaf zaterdag iets probeerde, en er dus een goede drie dagen stonden. Afijn, op een gegeven moment heb ik toch moeten zeggen dat het leuk geweest was, en weer terug naar huis. Heathrow was ook dicht, dus wat moet je dan.
Maar dan. Ik zet de tv aan als ik thuis kom. Bij het zappen kom ik voorbij SBS6. "schaam jij je voor je ouders?" Ik let even nog niet op. Ik ben net een koffiepad (mooi woord) in mijn vernaggelde Senseo apparaat aan het duwen, eigenlijk geen goede keus als je net 14 uur achter elkaar wakker bent, en de dag daarvoor hetzelfde hebt gedaan. Maar gezond en verantwoord leven is ook zo gewoon. "Maar durf je er niks van te zeggen, omdat je zoveel van ze houd?" Even moet ik nadenken. Zei ie dat nou echt? En dan komt het mooie, SBS6 kan je helpen. Jou naaktlopende, vreemde, schaamte opwekkende ouders kunnen op tv worden genezen. Alles wat je moet doen is even mailen naar mailto:ouders@sbs.nl.
Ik kan veel hebben. Een boer die een vrouw zoekt, prima in orde. Iedereen heeft het wel eens lastig in de liefde, maar boeren zijn bijzonder. Een amateur chef (uhuh) die onder begeleiding van een zenuwslopend muziekje binnen een bepaalde tijd een gerecht moet klaarmaken waarvan ie 20 minuten daarvoor nota bene nog heeft gezien hoe het moet. O spannend. En er gebeurt altijd wat. Het is als een American Chopper waarbij gedurende de assemblage blijkt dat het chromen van de uitlaatpijp er voor zorgt dat een schroefje niet meer past. "O o, deden we dit nu al jaren of zijn we gisteren begonnen pa?" Tegenwoordig is het zoon versus pa, die mensen van Discovery moeten ook de spanning terug brengen. How it's made is straks de enige show met objectieve informatie. Discovery zit al helemaal in de "reality" tv. Niks gescript aan hoor.
Maar waarom ik gisteren mijn koffie koud liet worden, is omdat ik even wilde zien wat dat dan was. Stel inderdaad dat je je schaamt. Wil je dan wel op tv? Ach tegenwoordig eigenlijk ook wel. De een blogt, de andere, misschien wat beroemdere personen, rijden onder invloed en hebben misschien wel hun carriere te danken aan het feit dat ze drugs doen of de duurste hoertjes alle hoeken van de kamer laten zien. Dat is misschien wel Hollywood, maar wat ze ook doen. De films en series blijven maar komen, we smullen er van.
Word de volgende vraag hoe SBS het aanpakt. Om bij Groeten uit de rimboe nog smakelijk te kunnen lachen om die kleine mensjes counteren ze de onsmakelijke grappen met het oprechte, lieve The little couple. Gaan ze dat nu weer doen? Komt er straks naast jouw naaktlopende ouders nog een Jambers of Frequin bij om de problemen van vreemd Nederland vooral serieus te beschouwen?
Ach waar maak ik me druk om. Vorig jaar zeiden we nog met zijn allen dat Idols zo oud was. Dus hoe los je dat op. Je draait de stoelen van de Jury 1 ronde om. Dat het dan alleen om de stem gaat, zie je.
TV was nooit zo leuk
Dat omroepen stelsel van ons. Moet dat op de schop?
Ja, was het antwoord van velen. En aangezien aantallen belangrijk zijn bij het maken van een zeker beleid, gaat het dus ook veranderen. De wereld draait door heeft er zo waar een wekelijks panel voor bijeen geroepen. Strikt genomen word er iedere dag bij DWDD over gepraat, maar dat terzijde. Het is tenslotte de VARA. Eigenzinnig enzo. Hoe word ons omroepen stelsel dan aangepakt? Word het beter, groter, scherper?
Nee natuurlijk niet. Als wij iets willen veranderen, dan gebeurd dat door er juist minder in te stoppen! Dat is economie 101. Wil je iets veranderen? Draai de geldkraan dicht! Zo gebeurd het ook met Haïti, Sudan en zelfs Afghanistan moet zelf die o zo gewenste democratie maar zien te verwezenlijken. Overal zijn er nieuwe regeringen aangesteld, dus het is niet meer hun oorlog, hun projectje. Doe het lekker zelf, wij gaan sparen, denkt de westerse wereld. En dat juist op een moment dat de consument als individu word aangespoord om maar lekker geld uit te geven. Want de economie zit op zijn gat. Krom hoor.
Juist als we helemaal om geluld zijn (ja echt) en die salarissen van ons dan maar zonder opslag laten bij schrijven, willen de ambtenaren er toch nog even snel 2% bij. Wat is dat voor ongein? Eerst verkozen worden met de belofte echt te gaan snijden in de eigen organisatie en daar 1 miljard aan te verdienen, komt de aap uit de mouw. Als de postbodes staken, krijgen we die aanmaningen wel een dag later. Als er wat ambtenaren gaan staken ligt ons rijbewijs niet vandaag of morgen maar twee weken later klaar. Dus die 2% die krijgen ze wel. Het is iedere beroepsgroep voor zichzelf. Die ambtenaren halen ook de schouders op bij het zien van het journaal "postbodes? die hebben we toch helemaal niet meer nodig?" Nee, inderdaad, van werken van 10 tot half 4 krijg je veel sneller een burn-out, wat klagen ze nou?
Maar ik was gebleven bij het omroepen stelsel. Daar is zo lang niks mee gebeurd. Dat mag wel eens op de schop (niks vernieuwen, niks HD uitzendingen). Want er kijken te weinig mensen.
Ja, maar dat komt omdat ik dacht dat alle omroepen uitgesproken waren. Geen wonder dat we zappen. Of dan inderdaad maar de vraag waarom we naar een nabeschouwing van het 8 uur journaal (op praktisch alle drie de netten) gaan zitten kijken.
Wakker Nederland gaat anders heel lekker hoor! Ja hallo, vind je het gek. wie zet er tijdens het ontbijt niet even de tv aan. En dan is de keuze tussen tellsell of ochtendspits (ook zo'n lekkere titel! vast op bezuinigd) snel gemaakt.
Of het besef dat de politiek lijkt te hebben dat internet eigenlijk geen tv is. Het klinkt raar, maar ze zijn er achter. De NOS een website? wacht eens even. vooruitgang? on demand tv - op internet. Niet nodig! Je kijkt maar als het erop is! De digitale snelweg is alleen voor rants en verkiezing-twitter-uurtjes! (die halverwege worden afgekapt vanwege muisarmen en RSI bij de organisatoren).
En over vijf jaar, vragen we ons af waarom we in zwart/wit naar Sasha de Boer zitten te kijken op onze flatscreen 1080p HD 77" grootbeeld. 'Voor het nieuws heb je geen kleur nodig' Het moet niet teveel kosten natuurlijk. Nieuws gemist? maakt niet uit. Morgen, zelfde tijd zelfde zender, zelfde kleur. En waarschijnlijk gaat het nog over Afghanistan.
Change inderdaad. Het moet anders, alles moet anders. Maar zo is het met verandering. Als het er eenmaal is, wil je wat anders
Cheers!
Ja, was het antwoord van velen. En aangezien aantallen belangrijk zijn bij het maken van een zeker beleid, gaat het dus ook veranderen. De wereld draait door heeft er zo waar een wekelijks panel voor bijeen geroepen. Strikt genomen word er iedere dag bij DWDD over gepraat, maar dat terzijde. Het is tenslotte de VARA. Eigenzinnig enzo. Hoe word ons omroepen stelsel dan aangepakt? Word het beter, groter, scherper?
Nee natuurlijk niet. Als wij iets willen veranderen, dan gebeurd dat door er juist minder in te stoppen! Dat is economie 101. Wil je iets veranderen? Draai de geldkraan dicht! Zo gebeurd het ook met Haïti, Sudan en zelfs Afghanistan moet zelf die o zo gewenste democratie maar zien te verwezenlijken. Overal zijn er nieuwe regeringen aangesteld, dus het is niet meer hun oorlog, hun projectje. Doe het lekker zelf, wij gaan sparen, denkt de westerse wereld. En dat juist op een moment dat de consument als individu word aangespoord om maar lekker geld uit te geven. Want de economie zit op zijn gat. Krom hoor.
Juist als we helemaal om geluld zijn (ja echt) en die salarissen van ons dan maar zonder opslag laten bij schrijven, willen de ambtenaren er toch nog even snel 2% bij. Wat is dat voor ongein? Eerst verkozen worden met de belofte echt te gaan snijden in de eigen organisatie en daar 1 miljard aan te verdienen, komt de aap uit de mouw. Als de postbodes staken, krijgen we die aanmaningen wel een dag later. Als er wat ambtenaren gaan staken ligt ons rijbewijs niet vandaag of morgen maar twee weken later klaar. Dus die 2% die krijgen ze wel. Het is iedere beroepsgroep voor zichzelf. Die ambtenaren halen ook de schouders op bij het zien van het journaal "postbodes? die hebben we toch helemaal niet meer nodig?" Nee, inderdaad, van werken van 10 tot half 4 krijg je veel sneller een burn-out, wat klagen ze nou?
Maar ik was gebleven bij het omroepen stelsel. Daar is zo lang niks mee gebeurd. Dat mag wel eens op de schop (niks vernieuwen, niks HD uitzendingen). Want er kijken te weinig mensen.
Ja, maar dat komt omdat ik dacht dat alle omroepen uitgesproken waren. Geen wonder dat we zappen. Of dan inderdaad maar de vraag waarom we naar een nabeschouwing van het 8 uur journaal (op praktisch alle drie de netten) gaan zitten kijken.
Wakker Nederland gaat anders heel lekker hoor! Ja hallo, vind je het gek. wie zet er tijdens het ontbijt niet even de tv aan. En dan is de keuze tussen tellsell of ochtendspits (ook zo'n lekkere titel! vast op bezuinigd) snel gemaakt.
Of het besef dat de politiek lijkt te hebben dat internet eigenlijk geen tv is. Het klinkt raar, maar ze zijn er achter. De NOS een website? wacht eens even. vooruitgang? on demand tv - op internet. Niet nodig! Je kijkt maar als het erop is! De digitale snelweg is alleen voor rants en verkiezing-twitter-uurtjes! (die halverwege worden afgekapt vanwege muisarmen en RSI bij de organisatoren).
En over vijf jaar, vragen we ons af waarom we in zwart/wit naar Sasha de Boer zitten te kijken op onze flatscreen 1080p HD 77" grootbeeld. 'Voor het nieuws heb je geen kleur nodig' Het moet niet teveel kosten natuurlijk. Nieuws gemist? maakt niet uit. Morgen, zelfde tijd zelfde zender, zelfde kleur. En waarschijnlijk gaat het nog over Afghanistan.
Change inderdaad. Het moet anders, alles moet anders. Maar zo is het met verandering. Als het er eenmaal is, wil je wat anders
Cheers!
Zo lekker gewoon gebleven
Ik lees vanochtend in de Spits dat Anna Drijver (ja, inderdaad, ook ik had zoiets van: "wie?") liever niet beroemd is. Ze zingt (na even Youtuben deed ze zelfs dat niet echt), acteert (uh-huh, acteren) en schrijft wel, maar dat doet ze echt niet omdat ze zo graag beroemd wil zijn. Soms komt het gewoon op je pad denk ik dan. En daar schrijf je dan over in de Spits. Niet dat je blij bent met je beroemdheid, maar dat je het zo vreemd vindt allemaal. Dat maakt Anna zo gewoon. Dat zij kan vertellen zonder blikken of blozen dat die beroemdheid haar gestolen kan worden. Vroeger was ze ook gewoon. Of nouja, gewoon, ze was een Nerd.
Is het de echte Nerds wel eens opgevallen dat de mensen die zichzelf Nerd noemen dat niet echt zijn? Is het een trend ingezet door FHM en de Panorama om het 'buurmeisje van de maand' maar te slijten? 'En ja hoor heren, deze vrouw houdt van gamen! - een echte Nerd met 90-60-90 en met sterrebeeld Maagd' - Dat is wel wat kleenex doekjes waard. Dat ze met 'gamen' af en toe een potje Bejeweled bedoelen, in plaats van Half Life 2, is dan heel wat anders. Gaat het er niet om dat ze zo lekker gewoon zijn gebleven? Ja toch. Daarom luisterde iedereen ook naar Van Morrison en de Rolling Stones vroeger, en vinden we Jay Z en meer van die mensen zonder broekriem nu zo stoer. Die zijn gewoon gebleven. Geef mij Jannes maar, je kan aan zijn refreintjes al horen dat ie ook op school al een hele gewone jongen was.
Nee, het is dus iets van Nederlandse bodem, dat er voor zorgt dat de bekende Nederlanders juist zo gewoon mogelijk moeten blijven. Want anders moeten we ze niet. En inderdaad het zal ook geen Karma zijn als de enige Nederlandse artiest die groot uit wilde pakken met Symphonica in Rosso editie nummer 25, juist failliesement na failliesement laat noteren. Misschien ergens ook wel lekker gewoon dat je ene loze BV na de andere kopje onder gaat. Of dan Guus Meeuwis die af en toe uit, dan weer thuis speelt, die midden in een concert een commercial op gaat nemen. Zo lekker gewoon.
Nee, wat ik maar wilde zeggen is dat je vandaag de dag eigenlijk alleen maar normale BN'ers ziet. Die eigenlijk gewoon uit de spotlight bekend willen zijn. Zo is Do volop in het nieuws omdat ze nog steeds gelooft in de liefde. Inmiddels geen B artiest meer maar meer iets van een G artiest. Toch is ze gewoon gebleven. Inderdaad: Ging ze ook maar eens weg. Juist van die mensen die gewoon blijven krijg je heel snel jeuk. Do is trouwens een geweldige meid. Maar eenmaal in de Playboy en gebruikt door een middelmatige tekstschrijver John (Binnuh! Ik ben Binnnnnuh!.....Binnuh) Ewbank heb ik veel minder met Do.
Wat trouwens een grappige sidenote is (of nouja grappig): Ik kreeg de playboy met de Doos van Do gratis bij een pakketje print-papier van de Dixons. Begrijp me niet verkeerd, dat is ook alles wat ik daar zou willen halen, print-papier. Het liefst ga ik in cognito naar de Dixons zodat in ieder geval niemand ooit eens tegen mij zou zeggen "Hey, zag ik jou niet bij de Dixons?" Maargoed, ik pak mijn print-papier, en loop naar de kassa. "Wil je daar een playboy bij?" Even weet ik niet goed of ik moet lachen of blozen, aangezien de vraag gesteld word door een vrouw, van ik schat rond de 50.
"Nee, dank u.....?......" zoiets moet eruit zijn gekomen. "Gratis" zegt ze... "Nee, echt niet".
Een aantal jongens om mij heen (uiteraard zijn die daar ook voor het print-papier, je gaat daar toch geen electronica kopen), kijkt mij aan alsof ze water zien branden. "Do staat erin," en dit zei ze echt "best wel mooi." De druk werd te hoog, want ik voelde dat ik werd aangestaard "Ja doe maar" De vrouw leek nog even een gek gezicht te trekken bij de gedachte dat iemand een gratis Playboy zou kunnen weigeren. Volgens mij was dat (achteraf gezien) het nummer waarin getracht werd een zo a-sexueel mogelijk nummer te maken. Mooie hoed wel. En van een schaduw die een bilpartij doet suggereren heb ik nachten wakker gelegen.
Nee inderdaad, er zijn BN'ers die tegen wil en dank beroemd zijn. Ze doen het toch ook niet met opzet. Christina Curry heeft echt zoveel lak aan haar vader en moeder, zelfs als diezelfde personen haar een carriere aanpraten. Niks aan te doen moet Christina gedacht hebben. Een Nederlandse versie van 'The Hills'. Ik ben in de war. We hebben toch ook al 'Echte Gooische vrouwen' en meer tuig uit Naarden op TV? Maar meer kan geen kwaad, dat is natuurlijk ook waar.
Het is slecht gesteld met deze wereld mensen. Een wereld waarin mensen tegen hun zin in beroemd worden. Sucks to be them.
Is het de echte Nerds wel eens opgevallen dat de mensen die zichzelf Nerd noemen dat niet echt zijn? Is het een trend ingezet door FHM en de Panorama om het 'buurmeisje van de maand' maar te slijten? 'En ja hoor heren, deze vrouw houdt van gamen! - een echte Nerd met 90-60-90 en met sterrebeeld Maagd' - Dat is wel wat kleenex doekjes waard. Dat ze met 'gamen' af en toe een potje Bejeweled bedoelen, in plaats van Half Life 2, is dan heel wat anders. Gaat het er niet om dat ze zo lekker gewoon zijn gebleven? Ja toch. Daarom luisterde iedereen ook naar Van Morrison en de Rolling Stones vroeger, en vinden we Jay Z en meer van die mensen zonder broekriem nu zo stoer. Die zijn gewoon gebleven. Geef mij Jannes maar, je kan aan zijn refreintjes al horen dat ie ook op school al een hele gewone jongen was.
Nee, het is dus iets van Nederlandse bodem, dat er voor zorgt dat de bekende Nederlanders juist zo gewoon mogelijk moeten blijven. Want anders moeten we ze niet. En inderdaad het zal ook geen Karma zijn als de enige Nederlandse artiest die groot uit wilde pakken met Symphonica in Rosso editie nummer 25, juist failliesement na failliesement laat noteren. Misschien ergens ook wel lekker gewoon dat je ene loze BV na de andere kopje onder gaat. Of dan Guus Meeuwis die af en toe uit, dan weer thuis speelt, die midden in een concert een commercial op gaat nemen. Zo lekker gewoon.
Nee, wat ik maar wilde zeggen is dat je vandaag de dag eigenlijk alleen maar normale BN'ers ziet. Die eigenlijk gewoon uit de spotlight bekend willen zijn. Zo is Do volop in het nieuws omdat ze nog steeds gelooft in de liefde. Inmiddels geen B artiest meer maar meer iets van een G artiest. Toch is ze gewoon gebleven. Inderdaad: Ging ze ook maar eens weg. Juist van die mensen die gewoon blijven krijg je heel snel jeuk. Do is trouwens een geweldige meid. Maar eenmaal in de Playboy en gebruikt door een middelmatige tekstschrijver John (Binnuh! Ik ben Binnnnnuh!.....Binnuh) Ewbank heb ik veel minder met Do.
Wat trouwens een grappige sidenote is (of nouja grappig): Ik kreeg de playboy met de Doos van Do gratis bij een pakketje print-papier van de Dixons. Begrijp me niet verkeerd, dat is ook alles wat ik daar zou willen halen, print-papier. Het liefst ga ik in cognito naar de Dixons zodat in ieder geval niemand ooit eens tegen mij zou zeggen "Hey, zag ik jou niet bij de Dixons?" Maargoed, ik pak mijn print-papier, en loop naar de kassa. "Wil je daar een playboy bij?" Even weet ik niet goed of ik moet lachen of blozen, aangezien de vraag gesteld word door een vrouw, van ik schat rond de 50.
"Nee, dank u.....?......" zoiets moet eruit zijn gekomen. "Gratis" zegt ze... "Nee, echt niet".
Een aantal jongens om mij heen (uiteraard zijn die daar ook voor het print-papier, je gaat daar toch geen electronica kopen), kijkt mij aan alsof ze water zien branden. "Do staat erin," en dit zei ze echt "best wel mooi." De druk werd te hoog, want ik voelde dat ik werd aangestaard "Ja doe maar" De vrouw leek nog even een gek gezicht te trekken bij de gedachte dat iemand een gratis Playboy zou kunnen weigeren. Volgens mij was dat (achteraf gezien) het nummer waarin getracht werd een zo a-sexueel mogelijk nummer te maken. Mooie hoed wel. En van een schaduw die een bilpartij doet suggereren heb ik nachten wakker gelegen.
Nee inderdaad, er zijn BN'ers die tegen wil en dank beroemd zijn. Ze doen het toch ook niet met opzet. Christina Curry heeft echt zoveel lak aan haar vader en moeder, zelfs als diezelfde personen haar een carriere aanpraten. Niks aan te doen moet Christina gedacht hebben. Een Nederlandse versie van 'The Hills'. Ik ben in de war. We hebben toch ook al 'Echte Gooische vrouwen' en meer tuig uit Naarden op TV? Maar meer kan geen kwaad, dat is natuurlijk ook waar.
Het is slecht gesteld met deze wereld mensen. Een wereld waarin mensen tegen hun zin in beroemd worden. Sucks to be them.