Conference Call (2)

Door EnzoMatrix op maandag 16 maart 2015 11:58 - Reacties (2)
CategorieŽn: Conference calls, Filosofie, Views: 4.657

Slurpend van de koffie werd de computer opgestart. 10:30 gaf de klok aan. Hij moest even door wat emailtjes worstelen die hem vertelde wie hij moest bellen. Mark had de afgelopen tijd al veel vrienden zien gaan. Ze genoten nu van hun welverdiende rust. Bekleedden nu hoge functies bij alle leuke multi-nationals die nu door de afgestemde regeltjes een leuk belasting voordeel konden krijgen met een spookkantoor op de Zuid as.

Fred en Ivo had hij net gebeld. die staan al in de startblokken om straks voor Mark de vuile klusjes in de Senaat op te lossen. Het was inderdaad alweer bijna weer tijd voor verkiezingen. Het plan voor 2017 was nog in volle gang. Alleen de spelers zijn veranderd. En dat vond Mark toch ergens zonde. Hij kon goed overweg met Maxime en hij vond Sybrand maar een rare snuiter. Hij besloot Mona maar eens op te bellen.

Alexander en Diederik waren de aangewezen partners in crime. Emiel en Geert werden vandaag niet meer gebeld. Mark had er een beetje genoeg van hoe ze de spotlight wilden opzoeken terwijl duidelijk was afgesproken in de opgestelde plannen dat er maar ťťn partij de kar zou gaan trekken.
Mark wilde Alexander en Diederik vragen om de onderlinge ruzie tussen beide vooral het plan niet in de weg te laten staan. Er was hier maar ťťn ding belangrijk en dat was dat ze elkaar vooral in het zadel moesten helpen en houden. Stel je voor wat er gebeurde als straks een Bram de oppositie, of nog erger het kabinet moest trekken. Sybrand kreeg na de gezamelijke call nog wel even een smsje van Mark, had hij besloten. "Bewaar de rust Sybrand", zou de strekking zijn.

Hij toetste de nummers in. "Diederik" "wacht even Diederik, ik roep de rest er ook bij." Er werd gegrapt dat Alexander wel weer de voicemail erop zal hebben. Alexander had al eerder laten blijken 'not amused' te zijn met de manier waarop hij werd aangevallen. Ok, het stond in het plan, maar straks in 2017 had hij dat imago weer strak te trekken, en dat was allemaal teveel moeite zo. En daarom had hij de vorige call zijn telefoon wat langer laten gaan dan anders.
Na vijf minuten zat iedereen er in. Mona was er ook bij, lichtelijk verrast, maar ook zij snapte wel waarom Sybrand werd omzeilt.

Mark begon "Zoals het er nu naar uit ziet weet half Nederland weer niet waarvoor we eigenlijk gaan stemmen. Ik dank stilletjes ook de NOS en ik heb Rick al een doosje bonbons gestuurd. Wat hebben we het weer goed gedaan."
Alexander had ergens in januari het groepje ingefluisterd dat ze vooral door moesten gaan op dezelfde voet als de laatste 8 jaar. met een opkomst percentage van pakweg 38% en daarvan misschien 10% fanatieke CDA aanhang, is er geen hond die weet (onthoud) wat die Provinciale Staten precies doet.

De afgelopen weken zat Radio 1 ook weer vol met items als "Maar wat doet een statenlid nou echt", "Wat verdient een Statenlid eigenlijk" en het meest trots was Alexander toch wel op items als "Hoe gemiddeld is een gemiddeld Statenlid" waarin Statenleden werd gevraagd hoe ze er thuis bij zaten. Waar ze ondanks hun magere salaris toch lieten zien maatschappelijk betrokken te zijn, hun kinderen bijna normaal leken, en dat er stiekem ook een paar de lokale kroegen wisten te benoemen. Al moest Alexander bekennen dat hij dat laatste wel weer fout zag gaan. Maar goed dat dat alcoholslot van de baan was, en boetes uit het gezamelijke potje werden bekostigd. Met zoveel kabaal rond een zieke Geert, was dat alcoholslot een eitje.

Ook was Marianne gevraagd om een spotje in te spreken met wat algemene kreten met de steekwoorden 'ritueel slachten' 'gedoogpartners' en 'modderpoelen'. Mona moest ook bekennen dat toen ze die spotjes hoorde bijna de slok wijn haar neus uit kwam, zo hard werd er gelachen.

Eigenlijk had niemand verwacht dat het zo makkelijk zou gaan. Pure winst. Niemand had ook maar enig idee waar uit te kiezen viel. Radio 1 journaal kanjer Lara was aangespoort door Mark om nog even te zeggen dat Geert ooit eens gezegd heeft dat ie minder mensen in dit land wilde hebben. "Ja, natuurlijk was dat landelijke politiek, maar wie geeft daarom?" Zei Mark. We hebben deze dinsdag nog een debat waar nog steeds niemand een naam noemt van welke kandidaat dan ook, begrepen?"

"Ja, jongens," begon Mona "Ik wil ergens nog wel Jan Slagter noemen, als ik mag.

Mark roerde even snel wat suiker door zijn koffie. Hij vond het zwart toch niet zo lekker. "Heel kort Moon, ik wil echt een complete open race. Ik wil zien waar we staan met ons plan. Alle hoofden weer dezelfde kant op. Ik zal hierna Jeroen ook op de nog te bellen lijst zetten. We moeten Geert gewoon los laten in dat laatste debat. Woensdagochtend komt stemmend Nederland er dan vanzelf achter dat ze niet voor Geert kunnen kiezen. Chaos"

Met een gezamelijke lach kwam er een einde aan de call. "Ok boys en girl, we sluiten dinsdagavond nog wel even kort. Het was weer een waar genoegen"

Up in the air (2)

Door EnzoMatrix op zondag 15 december 2013 21:49 - Reageren is niet meer mogelijk
Categorie: Random, Views: 4.502

"Hallo, meneer, u bent nog geen priority!" Altijd fijn om zo weer met beide benen op de grond te worden gezet, vind ik zelf. Nog buiten beschouwing gelaten, dat mijn vader een meneer is, ik ben zelf in het slechtste geval gewoon een 'jongeman'.

Afijn, deze jongeman laat zich niet zomaar achteraan in de rij zetten, zeker niet nadat ik eerst de miles kon claimen van een vlucht of zeven omdat het allemaal zo lekker strak geregeld is, online. Ik ben niet iemand die zich bezighoud met regeltjes en policies, maar als ze vervolgens tegen me gaan werken, dan geef ik gas terug, en gaan we los.

Zo heb ik ooit eens een mevrouw die mij beschuldigde van het hebben van een 'plakhond' proberen te kalmeren met de zin "mevrouw, als uw hond ook maar een beetje op uzelf lijkt, dan zal het de charme van uw hond zijn, die mijn hond aantrekt". Helaas was deze mevrouw met het verkeerde been uit bed gestapt, dus daarna heb ik het maar afgemaakt met "Ik ga geen ruzie maken over de mate waarin mijn hond aan de uwe plakt, goedemiddag". Dit natuurlijk in het kader van de policy 'mijn hond is beter dan die van jou', waar in dit geval mijn hond de benadeelde partij speelde.
(Nu was het niet eens mijn hond, maar ik liet hem even uit, en 'plakhond' is toch wel overdreven, ik dacht altijd dat het iets was dat honden deden, een beetje aan gaatjes ruiken)

Nu zijn de mensen op Schiphol er om ons van dienst te zijn, en daarom had ik verwacht dat ik niet mijn allerbeste materiaal in hoefde te zetten. Ik probeerde het met "Mevrouw, ik heb hier een ticket waar mijn nummer en flying blue status duidelijk op vermeld staan". Waarbij ik vervolgens aan het wijzen was naar die duidelijke letters en cijfers (fontsize 6, font....Wingdings ofzo)

"Ah neemt u mij niet kwalijk meneer. Loopt u maar door!" En ik zette mijn meest triomfantelijke gezicht op, uiteraard. Enzo 1 - 0 Blonde regelmiep (leuke blonde regelmiep, maar die gaat vast niet voor 1m63, 64kg schoon aan de haak, dus ik geef haar maar geen knipoog).

Ik loop de slurf in, waar ik word achtervolgd door een Ier/Schot/dronken Engelsman (want ik verstond 'm maar half) "always make you feel like a little schoolboy being sent to the end of the line once more.....ey!"
En ik natuurlijk op mijn beste Engels: "Yes"
Waarna ik er vervolgens 2 versnellingen bij probeerde te doen, maar het had geen zin, halverwege de slurf staan we stil, want in het vliegtuig is er vast iemand bezig een file te creŽren. Vraag me altijd af hoe dat kan, want je bent toch de eerste, gooi die tas neer en ga zitten. Maar dat zal een beetje zijn als wanneer je de eerste bent in een file, denk ik dan.... 'Staan er al mensen stil? Niet? Mooi! dan kan ik het beter zien'.

De dronken Engelsman vraagt of ie het ticket even mag zien. "Oy those are sum wee tiny letters ey!" Ik: "Yes, that is why she had to look twice"
"Onleh took two tries? good fer her!"
"Yes"

Ondertussen waren we al bijna bij het vliegtuig, en de stewardessen gaven hun meest gemeende (...) "hello!", en "Good afternoon". Stoel 24F, gelukkig zat de Engelsman ergens vooraan, anders had ik het hele gangpad nog de tijd om hem van alles te vertellen.
Ik ben bijna blij als ik de snotterende man en een Aziatisch uitziende man even moet vragen voor me op te staan, (Sorry, Excuse me, Pardon me....oh, sounds like a bad cold....) zodat ik bij het raam kan plaats nemen....

Up in the air

Door EnzoMatrix op vrijdag 6 december 2013 22:55 - Reacties (5)
Categorie: Random, Views: 5.790

Mijn collega laat mij vol trots zien waar hij de afgelopen jaren heeft vertoeft. De KLM Lounge. Hier is het allemaal om te doen. Als je hier binnen mag, dan heb je het gemaakt...

Het eerste dat op valt, is dat het erg druk is (voor iets wat een exclusief clubje moet zijn). Er staan wel luie stoelen die vrij zijn, maar dan zit je naast die meneer die zo hard snurkt, dat het lijkt alsof ie het expres doet. Of weer ergens anders is iemand op het idee gekomen haar laptop niet op schoot te nemen, maar er een eigen stoel voor te claimen.

Afijn, wij hadden nog niet ontbeten dus niks geen lui zitten, wij gaan naar de plek waar het ontbijt word geserveerd. Er is voor iedere passagier wat wils, ook voor diegene die in een andere tijdszone zitten, want het bier staat al koud. Niet zo vreemd is het dan, dat de eerste die je een biertje ziet pakken gewoon Nederlands praat.

Ik sla de 1-haps broodjes over en pak een appel en banaan. Mijn collega kijkt mij teleurgesteld aan als ik ook de poffertjes oversla. Om daarna bij het koffiezetapparaat te komen moet ik even wachten. Er staan wat mensen voor me. Waar ik op dat moment geen erg in heb is dat er een vrouw in mantelpak naast de rij bezig is wat soep in een milkshake beker te gieten. Ik denk dat ze vandaag voor het eerst op dat idee gekomen is, want ze had er nog niet zoveel ervaring mee. Op het moment dat ik mijn kopje op het koffiezetapparaat zet hoor ik een knal naast me. De vrouw die eerst zo druk bezig was met het aandrukken van de deksel kijkt geschrokken omhoog. De deksel is air born en door de druk die zich had opgebouwd is er ook wat soep de lucht in gegaan. Net als ik omhoog wil kijken, komt de soep naar beneden (en de deksel).

Als ik aankom bij de gate vraagt de vrouw of alles goed met me gaat. Ik heb een beetje een rode wang, omdat de soep nogal heet was. En aan mijn mouw bleek nog wat vermicelli te zitten. Ik mocht gelukkig toch naar binnen. Gelukkig was het geen tomatensoep, anders leek ik vast op iets uit the Walking Dead

Eenmaal in het vliegtuig ben je blij als je zit. Omdat mijn collega triple platinum is... (of iets anders belangrijks) mag hij als een van de eerste instappen. Hij was zo vriendelijk mij mee te nemen.

Daar zit je dan, te wachten, toch met enige spanning. Zou er een leuke dame naast je komen zitten, je weet wel - zo knap dat je niet meer weet hoe stoelriemen vast moeten (of los). Dat je elke keer als ze jou kant op kijkt "ja, ik ook van jou" wilt zeggen. Zo'n type, daar hoop je eigenlijk op.

Die eerste vlucht wist ik het nog niet, maar ik weet nu dat zoiets nooit gebeurd. Jij komt altijd naast iemand te zitten die zo veel hoest en niest, dat je iedere twee weken weer aan de Bisolvon moet, en preventief aspirientjes slikt, alsof het snoepjes zijn.

Er zijn natuurlijk uitzondering, maar dan... dan zit je naast een chinees die zoveel zweet dat ie toch even zijn trui uit moet doen. Ja, pardon, dat kan toch niet in het gangpad, dan moet ie opstaan, dat kan net zo goed zittend... als u zich even tegen het raam aan wil drukken, lijkt hij te gebaren. Want hij kan natuurlijk geen Engels. Maar als ie de stewardess met het karretje voorbij ziet komen, dan groeien zijn ogen, en spreekt hij plots heel goed zijn talen... "Heineken!"

Met als gevolg dat je anderhalf uur laten blij bent dat je het vliegtuig mag verlaten. En dan te bedenken dat je net als je collega een frequent flyer gaat worden...
...Zal in ieder geval goed zijn voor het immuunsysteem.

DIY - cheap edition

Door EnzoMatrix op zaterdag 27 juli 2013 12:39 - Reacties (4)
Categorie: Random, Views: 5.836

Een goede titel dekt de lading en maakt nieuwsgierig, maar voor diegene die visueel zijn ingesteld komen er ook plaatjes aan, voor uw vermaak. Voor die mensen die de spanning niet aankunnen, scroll naar beneden en begin te genieten!


Ik heb vernomen dat ik een langlopende schuld mag aangaan voor het wonen in een huis, om die vervolgens (als ik het haal) met een jaar of 70 van de hand te doen voor 10.000 euro minder, omdat we dan op zeker weer in een crisis zitten. Dat je er in de loop van de jaren een klein kapitaal in stopt, dat doet niet ter zake.

En nu even verder over dat kleine kapitaal. Zoals het hoort kom ik natuurlijk dit huis tegen wanneer ik het niet verwachtte en daarom was er ook geen spaargeld. Dus vanaf de maand mei maar even roekeloos gaan sparen (kan dat?), en als gevolg is er nu een groots kapitaal van om en nabij de 1.000 euro's. Eind augustus komen daar nog wat verkochte overuren bij, maar omdat 52% natuurlijk naar de staat gaat, zal dat weinig zoden aan de dijk zetten.

Dus wat doe je dan, als er van kapitaal wat er in moet (want de vorige bewoner vond een jaren 70 inrichting eigenlijk wel hip en is zo de jaren 80, 90 en zero's goed doorgekomen) niks meer overblijft? Dan ga je bietsen wat er te bietsen valt, en zo word je vanzelf creatief.

Mijn eerste idee (om niet te zeggen; mijn enige idee) - mijn zuurverdiende "dank voor je harde werk jongen"-spaarpunten verkregen via het werk maar eens opmaken. Van dit soort punten had ik er 625. en als de kwaliteit van het geleverde in verhouding staat met de waarde van de punten, dan moet ik concluderen dat de baas gewoon niet zo blij met mij is.

Ik besloot namelijk wat meubels te bestellen, die werden aangeboden voor een totaal van ongeveer 200 punten.

Een leuk tafeltje voor koffiekopjes, onderzetters, loslopende folder, kranten en ik denk voornamelijk voeten. Deze kwam heel aan. Dit verblijdde mij zeer, en ik deed een dansje. Ik kreeg namelijk een tracking nummer van de Amerikaanse UPS. Wat voor mij zoveel betekende als "Wij verschepen dit waaibomenhout voor u, waarbij er in tig overslagpunten mee word gegooid, gesmeten en geragd. Sterkte met uw aankoop."

Het tweede was een soort van gekke kast, met wat hoekjes eruit, lekker trendy enzo. Ook helemaal zonder schade.

En dan het duurste product. een soort schap/plank van hoogglans materiaal. Helaas. Natuurlijk de hoeken lekker gebutst. Op een plank met hoogglans natuurlijk geen gezicht. Ach ja kan gebeuren. Het retour proces loopt, maar uiteraard loopt het niet soepel.

Misschien dacht ik dat het een tweede keer beter zou gaan. Om toch enigszins op safe te spelen, koos ik ervoor om van de resterende punten een bol.com tegoedbon te halen. Ik koos voor Brabantia afvalemmer (want afvalemmers heb je nooit genoeg) en een emmer verf van 10 liter, omdat opnieuw verven nou eenmaal schijnt te horen als je ergens in trekt. Wat kan daar nou mis aan gaan. Nou, het volgende dus:

http://tweakers.net/ext/f/4B6bUKPYVrb6xfHKjvstGpF2/full.png


Begin te klussen dan.
http://tweakers.net/ext/f/hCLWo2lQ8fE8XRcZ3enc11P8/thumb.jpghttp://tweakers.net/ext/f/wE0HuYLJXwXaVQoCf6R6F5nS/thumb.jpghttp://tweakers.net/ext/f/5wbhZaYUdw2vfKdCnv5rGEWz/thumb.jpg
http://tweakers.net/ext/f/BSjInEaCHdnwMsq64bK55L5s/thumb.jpghttp://tweakers.net/ext/f/FzRkMegMPsRE8hor6OZUZADP/thumb.jpg


Dit alles heeft mij er toe doen besluiten, de tegoedbonnen die ik nog heb, maar te gebruiken voor zaken die iets minder vloeibaar zijn en minder hoogglans of hoekig. Ik ga er eventjes vanuit dat de volgende emmer verf door het zelfde distributie centrum word behandeld, en dat daar flink word gegooid met materialen. Of een optie twee, dat PostNL het zo hard de bestelbusjes ingooit dat er alsnog schade ontstaat. Dus eigenlijk kun je alles maar beter zelf halen, en alleen de boeken nog bij bol.com halen.


Wijze les. Verf in een doos geeft problemen (schrijven we mee, bol.com?)

Die verdomde mitochondriale eiwitten weer

Door EnzoMatrix op donderdag 23 mei 2013 22:37 - Reacties (8)
Categorie: Filosofie, Views: 4.244

Gisteren op het nieuws, de ontdekking dat een aanpassing in activiteit van een gen ervoor zorgt dat een worm langer leeft. Een wetenschapper (denk ik) die wordt geÔnterviewd merkt op dat als we dit op mensen toepassen we 3 jaar langer (gezond!) kunnen leven. De vraag of dat ethisch is, krijgt natuurlijk geen echt antwoord, "het is in ieder geval geen dom idee", komt er dan uit.

Er word dus eerst onderzoek gedaan naar aanpassingen in de genen, en als dat plotseling effect heeft, word gekeken of datgene dat men gedaan heeft eigenlijk wel mag. Die man kan er waarschijnlijk niks aan doen dat wat hij zegt ongelooflijk krom over komt. In ander medisch nieuws hoor ik dat een pasgeboren baby vandaag nog leeft vanwege een 3D geprinte spalk. Dat is nuttig. Veel nuttiger dan 3 jaar langer dan je houdbaarheidsdatum leven.

Maar die man kan er ook niks aan doen dat hij nou net dat gen aantikte in die muizen-DNA dat daar op zijn bureau lag. Je word wakker, je staat op, je doucht, je eet wat en je gaat naar je werk waar je een muis het eeuwige leven geeft. Pech!

Zijn we echt zo blij dat we nu de 93 kunnen halen in plaats van de 90? En daarbij komt nog, dat je de 90 dan wel eerst moet halen. Want op weg naar een oude leeftijd kun je ook altijd nog onder een bus terecht komen.

Ik eet al olijf olie bij het leven (die goeie, je weet wel), lekker vaak lekkere vette vis, lekker veel fruit, ik doe alles om stress tegen te gaan. Heb ik al niet het eeuwige leven? wat moet ik nog meer doen!?

Ik las onlangs ook dat peervormige vrouwen 10 jaar langer leven. Wat eigenlijk wil zeggen, dat als je een vrouw bent, en je hebt een kont die niet in een normale maat jeans past, dan ben je vast gelukkig want je gaat 10 jaar langer mee. Tenminste, als je maar uit de buurt blijft van alle enge dingen, als bussen en spoorwegovergangen. Ik ben helaas geen vrouw met een dikke kont, maar een man met een dikke kont (voor mannen zoals ik doen ze natuurlijk geen onderzoek, ze zouden gek zijn).

Eigenlijk is dat dus advies nummer 1. Je kan ze wel leuk vinden die dikke konten, maar trouw er maar niet mee, want geheid dat ze je overleeft. Dus als jij daar op je 85ste de pijp aan Maarten geeft, zet zij de bloemetjes buiten met jouw zuur verdiende pensioengeld. Of je moet even die man van dat muizen-DNA opbellen of hij van die 3 jaar geen 10 jaar kan maken. Het is de wetenschap, dat veranderd met de dag, kan vast!

Als die meneer er met zijn toevoeging van 3 (4 of 5) jaar maar niet eigenhandig voor zorgt dat de pensioenleeftijd nog verder omhoog gaat. Krijgt ie vast problemen mee.