Run Fatboy Run! (3)

Door EnzoMatrix op woensdag 23 juni 2010 14:05 - Reacties (9)
Categorie: Alex valt af, Views: 2.895

de tweede update, over mijn strijd tegen het kwade vet. Ik heb hiertoe besloten omdat ik dit weekend een lading kleding heb gekocht. Wat broeken die een breedtemaat kleiner moesten dan voorheen en wat t-shirts met hier en daar een S waarbij mijn bescheiden buikje plotseling niet meer opviel. Momenteel wegen we 68Kg, sinds de laatste update niet schokkend veel verloren, maar zoveel cardio heb ik niet gehad de laatste tijd dus ik ben er goed tevreden mee.

Natuurlijk sport ik nog, laat ik daar mee beginnen. Sinds een goede maand of twee heb ik het bankdrukken opgepakt. In het begin best eng natuurlijk, want ik ben echt niet zo'n 'kijk mij eens'-mannetje. Toch als je gaat bankdrukken moet je in de sportschool waar ik zit, wel een wandelingetje maken met de gewichten van je keuze. En dan val je op.

Ik ben niet iemand die naar de gym gaat om vervolgens een praatje te maken met de persoon op de crosstrainer naast me. Als dat nog zou lukken train je niet hard genoeg en zet je er weerstand bij. Knipogen naar vrouwtjes wiens rondingen ik wel kan waarderen doe ik wel als ik een watertje nuttig nadat de training voorbij is. Niet dat ik dat vaak doe (dat knipogen), maar het punt wat ik wilde maken is eigenlijk dat zoiets voor mij dus zeker niet in de gym gebeurd.

Maargoed, dat bankdrukken dus. Bij gebrek aan excel sheets en de drang om het echt goed bij te houden, noteer ik het maar in mijn blog. Dan deel ik informatie in plaats van dat ik die hard mijn stats bijhoud. Gisteren zijn we gekomen tot 20x 30Kg, 10x 40, 6x 45, 3x50 en....goed beschouwd 1,5x55 afgebouwd met 10x30. Volgende week wilde we naar 60Kg gaan als top. Ik heb goede hoop, want de vooruitgang zit er zeker in. De voortgang is te zien in alle oefeningen, nu weet ik het niet van allemaal uit mijn hoofd, maar de voortgang zit er in.

Het mooiste van sporten is als je merkt dat het werkt, als je door hebt dat het je beter gaat nu je 'gezond leeft'. Dat die zware tas die je elk weekend mee neemt opeens wat lichter lijkt, en dat deze keer niet komt omdat je de helft vergeten bent in te pakken. Dat je even een klein sprintje trekt en niet buiten adem bent. Dat je de trapt neemt en eenmaal op bestemming niet het zweet op je rug hebt staan. Dat zijn de momenten waar ik blij van word. En dan kun je zeggen dat zoiets wel heel simpel is, maar ik hecht niet zoveel aan de moeilijkheidsgraad van zaken. Als ik iets niet kan, en na wat oefenen er wel in slaag, dan ben ik tevreden.

En dan over het eten. Ik heb een kleine terugval gehad wat betreft het eten, een maand of wat terug was het plotseling meer restaurantvoer dat de overhand had, omdat een Indiase collega het niet zo had op kantine voedsel. En soft als ik ben ga ik dan maar mee naar de restaurants. Totdat bleek dat het geld eigenlijk niet beschikbaar was voor al dat dure restaurantvoer, toen was plotseling de kantine wel te doen. Gaat het niet altijd over geld? :)

Nu ga ik dagelijks naar de kantine, en eet ik wat de pot schaft, lang niet altijd über-gezond, maar veel beter dan de vette hap die menig restaurant serveert in het altijd gezellige Terneuzen. 's ochtends tegenwoordig ei met spek en wat schepjes fruit. Al heb ik dat deze ochtend niet gepakt omdat er een zwerm fruitvliegjes op zat. En het zure gezicht van de 'chef du petit déjeuner' leidde ertoe dat ik er maar niks van zei. Straks is dat zuur kijken besmettelijk, en ik had net zo'n goede week. Ietwat voorbarig misschien omdat deze precies door de helft is, maar ik ben een optimist.

Ik ben op zoek naar nieuwe schoenen, maar bij de schoenenzaak die ik zaterdag aandeed, werd mij verteld dat sportschoenen niet in halve maten gingen. Ik was iets verbaasd over dat statement, maargoed - ik kan moeilijk met die man in discussie als hij toch geen sportschoenen in 42 half heeft. Nu wilde ik kijken wat mijn huidige maat van sportschoenen was, maar die zijn inmiddels zo oud dat enige vorm van identificatie niet meer mogelijk is. Zijn er schoen-experts die daar iets van af weten?

Oja, nog iets. Ik zat vandaag aan de lunchtafel waar een andere meneer aangaf een kuurtje te volgen. 3 weken lang een strak regime volgen. Geen aardappels, 30 gram (ongekookt gewogen) rijst of spaghetti. Geen macaroni (wat dat erger is dan spaghetti, I dunno). Geen alcohol. Veel sla, geen gehakt alleen kip of rood vlees. Die man was in 1 week 5 kilo kwijt. Ik gaf aan dat dat vooral vocht was, en niet zozeer vet - maar dat was natuurlijk niet waar.
Toen ik vroeg of ie erbij sportte lachte die wel een beetje. Daar had ie geen puf meer voor. Juist ja. Crash-diet iz good for your health sir!

Slash Back

Door EnzoMatrix op dinsdag 22 juni 2010 11:30 - Reacties (11)
Categorie: Muziek, Views: 2.284

Free Record Shop, Zaterdag 19 Juni.

Ik kom net van de rijschool aan op Kronenburg. Voor een knipbeurt en na later bleek, een lading kleding. Maar in eerste instantie was het doel een knipbeurt. Hoe kom je dan bij de FRS? Ach je loopt er langs, en ik had nog wat tijd te doden voordat het knippen zou gaan plaats vinden.

Ik had namelijk vernomen dat zowel Faithless, Slash en Giovanca een nieuw album hadden uitgebracht. En laat ik nu fan zijn van alle drie de formaties. Bij Dance van Faithless niet zoveel gevoel bij het zien van de cd hoes. Bij Giovanca toch weer een zeer mooie hoes voor hopelijk een mooie plaat. Omdat ik Slash het meest bewonder van deze drie - of liever gezegd, wat ik me ervan kan herinneren - stop ik die het eerst in de cd speler.

Voordat ik het over de muziek ga hebben. Even wat over de marketing en artwork.
De artwork zie je niet zo goed, omdat er wat stickers op zitten. Goed bedoeld, vast en zeker, maar niet op zijn plaats.
Allereerst (en hoewel de letters klein zijn, valt het meteen op) De FRS sticker. 'Slash/Slash' staat er vermeld. Inderdaad, het album draagt dezelfde naam. Waarvoor dank. Even vraag ik me af waarom niemand er '///' neer had gezet (heeeel even maar).

daaronder in Caps Lock 'POP'.

Auw!

Pop, nou ik dank u wel. Ozzy Osbourne, Iggy Pop en Lemmy (onder anderen) doe je daar een plezier mee. Slash staat symbool voor Rock, en de daarbij passende sex, drugs en Roll. Hoe (op een album dat de naam draagt van de meester zelf) kom je erbij?! Pop....

Dan de andere sticker. Waarop staat vermeld dat het om het album 'SLASH' gaat. Inderdaad, niet iedereen leest meteen de blauwe letters verwerkt in de artwork. Daarna staat er op de sticker 'From the ultimate Guitar Hero'.

Auw!

Guitar Hero. Bijna meteen (helaas) denk je aan het spel. Natuurlijk is Slash een Guitar Hero. Maar waarom maak je zo reclame? De jeugd die guitar hero kent, heeft meer met de softe gitarist van Green Day, dan met legendes als Slash. De personen die Slash kennen van zijn tijd bij Guns 'n Roses zijn wellicht al wat ouder en inmiddels de Guitar Hero ontgroeit. Ik zie hem liever een duet doen met Jimi Hendrix dan dat ik eraan herinnert word dat ook Slash aan Guitar Hero heeft meegewerkt. En dat is best lastig! :)

Dan de muziek. 14 nummers voor 17,99 Euro. Dat is redelijk, niks te duur voor een echt schijfje bij jou in de verzameling, in de boeken- of cd-kast. Wetende dat een tour met al deze grote namen er waarschijnlijk niet in zit, is dit album ook meteen de enige manier van steunbetuiging aan de kunsten van Slash (in plaats van dus, bijvoorbeeld, concert bezoek). Ik ga niet alle nummers behandelen, maar over de volgende wil ik wel wat kwijt:

Nummer 1 is 'Ghost' van Ian Astbury. Niet mijn favoriet. Omdat het nummer 1 is, en het geluid je direct terug brengt naar de tijd dat Slash nog echt groot was, is het een hele goede binnenkomer.

Nummer 2 is 'Cruzify the Dead' van Ozzy Osbourne. Even denk je aan een supernummer. Maar luisterend naar de tekst, kom je erachter dat het gaat om het feit dat je de doden juist niet aan het kruis kan hangen. Misleidende titel, en een iets te zuivere stem voor Ozzy. Maar omdat het Ozzy is, vind je dat niet erg. Zet hem maar naast Slash op het podium kauwend op een vleermuis. Rock and Roll!

Nummer 3, Beautiful Dangerous had net zo goed gezongen kunnen worden door Kim Wilde of Melissa Etheridge. Fergie doet haar best, en ondanks dat de clip (ik ga er van uit dat dit een single wordt) vast enorm suggestieve erotiek zal bevatten en daarom vast hoog zal scoren - vind ik dit nummer niet mooi. Maar wellicht komt dat omdat je vandaag de dag een overdosis aan Fergie en Black Eyed Peas hebt.

Nummer 5 is strak, Promise gezongen door Chris Cornell. Na nummer 2 ook wel een goed nummer voor de kunsten van Slash. Lekkere rock.

Nummer 7 hoort eigenlijk niet op dit album. Ik vind Maroon 5 niets, Ik heb niet zoiets dat de stem mooi is van Adam Levine. Maar ieder rock album heeft een rustig nummer en een minder nummer nodig. Twee vliegen in een klap, zullen we maar zeggen.

Nummer 8 is mijn favoriet. Doctor Alibi door Lemmy. De donkere stem, een soort Joe Cocker in wording zullen we maar zeggen. Of misschien moet je zeggen dat Joe Cocker op weg was naar de stem van Lemmy? Afijn, de vergelijking is er. Lekkere plaat met goede teksten. lekker ruig maar toch verstaanbaar.

Ergens heel erg zonde dat dit niet snel live te zien zal zijn. Of.....gezien dat de Rock scene elkaar wel steunt - krijg je misschien een tour zonder de druk bezette Fergie en Adam Levine. Dat zou top zijn.

Iemand dit album ook? Wat vinden we er van?