Alles over bordspelletjes

Sucker Punch

Door EnzoMatrix op dinsdag 5 april 2011 14:11 - Reacties (6)
Categorie: Films et cetera, Views: 2.324

Onder het genot van andermans Red Bull-boeren en Nacho-scheten (dat hoop ik toch, stel je voor dat het andersom is) ben ik zaterdagavond om 21.30 neergeploft in de plaatselijke bioscoop. Even wil ik ontiegelijk boos worden omdat een aantal malloten de trailer van Thor voor mij onverstaanbaar maakt. Maar al goed, ik besef me net op tijd dat mijn steekhoudende argumenten (Komop man, het is Thor!) waarschijnlijk niemand overtuigen.

Na de gebruikelijke 'Uhm volgens mij zitten jullie op onze plaatsen', en het daar op volgende 'Oh echt, jeetje hoe dat zo gekomen is, geen idee' (En inderdaad, kijkend op mijn kaartje is eigenlijk best onleesbaar, lettergrootte 26 ofzo) start de film.

De trailer deed mij vermoeden dat het over vrouwtjes in lingerie ging die speelden met geweren en katana's. GAAN, dus. Helaas was het na 15 minuten nog niet zo ver, dus ik begon te vermoeden dat de trailer er weer eens in geslaagd was mij te foppen. En daar begon ik bijna van te balen. Totdat ik een zinnetje hoorde van een man die ik van de trailer herkende. 'Deze wapens heb je tot je beschikking' (maar dan in het Engels, u snapt). Yes. Trek de kleren maar uit en zwaaien met die katana.....

Nee zo gaat het niet (Doh!), de hoofd persoon moet dansen en ontsnappen, of liever dansen om te ontsnappen. Algoed, ga je gang meisje. En niemand ontsnapt alleen, daarom heb je vier metgezellen bij je, omdat je nooit alleen ontsnapt. Lijkt het misschien alsof ik de helft van de film oversla, maar dat is niet bewust. Ik vond het een vermakelijke film, maar wel n die er voor zorgt dat zodra de aftiteling geweest is, ik er eigenlijk alleen maar toe in staat was de naam van de hoofdpersoon in me geheugen op te slaan. Waarom?

Om te Google Image searchen, duh! Niet alleen ken ik haar ergens van, maar ze ziet er ook aardig uit. Tuurlijk mag ze een Big Mac of twee eten, maar een leuk gezicht is het zeker. En waar kennen we haar toch van? Emily Browning heeft ooit eens iets gedaan met Jim Carry toen ze nog jong was. Maar goed, om een traditie in stand te houden is er voor elke vrouw die ik google image search waardig vind nog geen fatsoenlijke wallpaper te vinden. Dus blijft Angelina Jolie nog maar een paar weken extra mijn bureau achtergrond. Je moet wat he.

Afijn, Sucker Punch. Een rare film met goede kostuums, vreemde dansjes, want dat zijn het. En genoeg suggestieve houdingen (en toch ook kleding) maar geen spatje bloed te zien. Ergens vond ik dat het enige minpunt aan de film. Geweren en katana's, draken en lopende doden, meer vliegende patroonhulzen dan Total Recall (ofzo), maar geen bloed te zien. En dat van de makers van Watchmen en 300. Gemiste kans. In combinatie met Red Bull en Nacho aroma's niet van mij afkomstig, zorgen er toch voor dat ik 9 euro (ofzo) toch net iets teveel van het goede vond voor deze film, op mijn zaterdagavond.


Maar: Thor! De 28ste als ik het goed herinner.

Ciao!

Salt naar smaak toevoegen

Door EnzoMatrix op vrijdag 6 augustus 2010 11:21 - Reacties (26)
Categorie: Films et cetera, Views: 3.971

Waarschuwing: Er zou hier en daar gespoiled kunnen worden. Of dat erg is voor een film die eigenlijk direct-2-dvd had moeten zijn, is vraag 2.

Waar ik een enorme hekel aan heb zijn films die de intelligentie van de kijker niet meerekenen in het bedenken van een plot of verloop van het verhaal. Nu ben ik alles behalve een alles wetende computerdeskundige, maar toch stoor ik me vooral aan het gebruik van computers daarin.

Elke keer als er weer eens zo'n film of serie voorbij komt waarin de computer een hoofdrol speelt, dan moet ik denken aan de de volgende Penny Arcade strip:
Parcade_stealing_the_internet

Is het zo lastig, om zaken goed uit te leggen, en anders gewoon maar achterwege te laten? Bij CSI of Trauma (of zelfs bij Grey's Anatomy) hoeven ze het publiek niet wijs te maken dat een rib op de plaats van een ellepijp zit. Waarom willen ze dan de (relatief simpele) techniek van de pc, het internet, of iets van die strekking, zo presenteren dat het altijd goed is voor het plot? Daarmee bedoel ik: Ze maken het of te simpel, of er word een boel heisa omheen gemaakt waardoor het hele gebeuren met een computer lijkt op iets wat alleen Russell Crowe met zijn beautiful mind kan ondernemen.

Waarom ik hierover begin nadat ik Salt heb gezien, is omdat het mij pijn deed. Pijn aan de hersenen. Je voelt je grijze cellen afsterven als je de laatste pakweg 20 minuten kijkt. De tijd ben ik altijd kwijt als ik films kijk, dus het kan iets meer of iets minder zijn. Het stoom kwam nog net niet mijn oren uit als de computer (compleet met stem uit het niets uiteraard, ik heb hem zelf ook) aangeeft dat het authenticatie-process voor 99% is voltooid.
Waarna er nog even wordt gevochten uiteraard, voordat de held een Ctrl Alt Del - Takenbeheer - Atoomwapens - End Process doet.

Eerder in de film vraagt een agent nog of ie alle documenten van Salt naar zijn telefoon gesynced kan krijgen - en dat kan dan wel. Syncen kan nog wel, maar het publiek weet niet dat het afschieten van atoomwapens meer nodig heeft dan een aftellende computer? Dat zijn van die dingen, daar kan ik niet tegen. Alles moet lekker realistisch zijn, maar als aan het einde het plot word afgewikkeld, dan zijn we weer gedoemd tot Captain Kirk en Spock 'on the bridge' in een gevecht met...ja met handen en voeten, feitelijk.

Want op het einde van de film weet iedereen ineens niet meer dat tactische inzicht vast te houden wat ze gedurende de hele film hebben gebruikt. Zal dat komen door de computers? De FBI, CIA en laten we zeggen de geheime dienst hebben allemaal klerenkasten in dienst die de dood in worden gejaagd door een (wonderschone, en altijd nog nummer 1 op mijn lijst) Angelina Jolie. Ik vind haar geweldig, maar ik moet eerlijk zijn en zeggen dat deze film aardig zuigt.

De trailer voor deze film is zo opgezet dat je niks mee krijgt van het echte verhaal. Dat echte verhaal is zo absurd, dat het net zo goed een Van Damme of Seagal film had kunnen zijn. 2 sterren uit de 5, en beide zijn voor Angelina Jolie. Had ik nog zo graag gezien dat ze haar niet zo hadden laten rennen, en iets minder make up op d'r lichaam zodat we nog enige tattoo hadden kunnen zien, het is niet altijd feest. Even dacht ik nog dat er wat kinky spul voorbij zou komen toen ik las dat ze haar borsten af hadden geplakt. Maar dat was een wassen neus (pun intended).

Als laatste wil ik zeggen dat ik een trailer heb gezien die een film aankondigd over de makers van facebook. Armageddon moet dichtbij zijn, want er is een film gemaakt over het ontstaan van facebook.

Dan nog liever een Columbiaanse stropdas, of een avondje 'The expendables'.

Sorcerer's Apprentice

Door EnzoMatrix op woensdag 4 augustus 2010 13:48 - Reacties (13)
Categorie: Films et cetera, Views: 2.984

Nicholas Cage doet weer wat ie voor het laatst in (ik zeg) Con Air deed. Een leuke film maken. Begin je lichte vormen van irritatie te onderdrukken halverwege de film vanwege de neusklanken van Jay Baruchel (dat moest ik opzoeken trouwens)? Jawel, dat is wel noodzakelijk maar je weet ook dat je op een gegeven moment Monica Bellucci mag aanschouwen, en dat is veel waard. De beste dame zal vast achterin de 40-50 zijn, maar we don't care. GIEV MOAR Monica! Is het nog een schande dat het in totaal misschien een minuut of tien is. Jammer.

Ik weet niet of ik echt ga spoileren trouwens, dat is eigenlijk niet echt nodig als je het over deze film wilt hebben. Want we hebben het wel over een bekend verhaal. Soort van dan. Ik weet nog dat ik als klein nee, jong, Alexje 'The Sword in the Stone' op VHS had. Ik kom zojuist achter de echte titel, want ik weet zeker dat er bij ons op de videoband stond geschreven 'Arthur'. Dat zal moeder danwel vader vast hebben gedaan omdat mijn engels toen nog belabberd was.

Afijn, ook een Disney productie, en ook over merlijn, met ook genoeg elementen om anno 2010 iets uit te 'lenen' voor het vermaak van cultuurbarbaren die de tekenfilm uit 1963 niet hebben gezien.

Cultuurbarbaren? Jazeker, Arthur (The Sword in the Stone) was voor mij wat 'Watership Down' voor mijn neefje was (nu 19 jaar) en misschien wat Bambi voor mijn nichtje is (nu 7 jaar). Een film die je gewoon niet in de kast kon laten staan en keer op keer moest kijken. Een groot deel van de opvoeding ook want beide films hebben iets opvoedkundigs.

Sorcerer's Apprentice heeft niets opvoedkundigs, anno 2010 heb je 2 leuke dames nodig en een metalen vogel om de kijkers te laten watertanden.

In 'Arthur' heb je bijvoorbeeld de afwas/schoonmaak scene. Waar natuurlijk magie bij gebruikt moet worden. Ik zat gisteren in de bioscoop, zag de scene en voelde me weer even een jaar of 6-7 meezingend met Arthur. Nu vind ik daar 2 dingen van. Leuk dat een film van nu mij herrinnerd aan mijn jeugd, aan de andere kant jammer dat de film niet genoeg spanning biedt, zodat ik midden in de film plotseling moet (uberhaupt kan)denken aan een andere film.

Ik denk dat Disney genoeg Trilogies heeft gemaakt voor 1 mensenleven, en ik hoop van harte dat er van de Sorcerer's Apprentice ook geen vervolgen worden gemaakt. Nicholas Cage doet het eindelijk weer eens lekker ouderwets, maar ik vrees dat Jay Baruchel niet zo'n goede acteur is om 3 films naar te kijken (in vergelijking met een Shia LaBeouf bijvoorbeeld als jonge Indiana Jones....als dat nog doorgaat)

De grappen in Sorcerer's Apprentice zie je van ver aankomen (bijvoorbeeld bij het trainen van spreuken wanneer Dave in beschermende kleding aan het werk word gezet) iets grappigs aanvoelen is prima, maar de grap is al in je hoofd gemaakt als ie op het scherm nog 2-3 minuten word voorbereid, en dat is veel te lang. De laatste scene met de 'eindbaas' (ohja, er zal vast een game van komen, filmverloop en scene opbouw suggeren dat wel) is zoals een oude James Bond film. "James ik kan je doodschieten, maar ik kan ook weglopen en dit zeehondje je in het water laten duwen alvorens een haai je op eet. Oja, de haai is over 3 minuten pas aanwezig, maar echt vrij kom je vast niet. Ik loop alvast. Dag James." Monica loopt een beetje te praten en met d'r haren te zwaaien, zodat de helden een plannetje kunnen uitvoeren. Spoil ik als ik zeg dat de afloop goed is?

Ook na deze film moet ik nog steeds zeggen dat Kick-Ass de beste film is die ik dit jaar in de bioscoop heb mogen aanschouwen. Al denken mijn vrienden daar anders over. Kick-Ass slaagde er in om een idee wat iedereen vast wel eens heeft gehad gewoon echt te maken. Inderdaad, hoe moeilijk is het om een superheld te zijn.

Sorcerer's Apprentice gaat daarin veel te ver. Net als Harry Potter is het idee heel leuk maar niemand heeft echt het plan om ook naar Hogwarts te gaan verhuizen.

Sorcerer's Apprentice krijgt een 3 ster uit de 5. Ga hem vooral zien. Neem veel popcorn mee en wacht op Monica. Ga hem misschien niet zien in Vlissingen, Cine City. Ik had sterk het vermoeden dat de eerste 15 minuten zwaar uit focus waren. Personeels tekort denk ik niet, er liep genoeg rond, maar man wat zag ik dubbel. Na de pauze werd het pas echt beter. En om nu te zeggen dat ik daarvoor 8,75 Euro betaal plus duurbetaalde m&m's aanschaf, neuh. Dat gezegd hebbende, ga ik donderdag naar Salt in Vlissingen? Jawel hoor! :)

Het leven is soms zo zwaar :)