Bij gebrek aan een nog vager woord die mijn hersenspinsels kan verwoorden.

Of misschien was 'vage hersenspinsels' wel beter. Maar dat klinkt gelijk weer zo vreemd. Of moet ik zeggen vaag.

Conference Call (2)

Door EnzoMatrix op maandag 16 maart 2015 11:58 - Reacties (2)
Categorieën: Filosofie, Random, Views: 4.407

Slurpend van de koffie werd de computer opgestart. 10:30 gaf de klok aan. Hij moest even door wat emailtjes worstelen die hem vertelde wie hij moest bellen. Mark had de afgelopen tijd al veel vrienden zien gaan. Ze genoten nu van hun welverdiende rust. Bekleedden nu hoge functies bij alle leuke multi-nationals die nu door de afgestemde regeltjes een leuk belasting voordeel konden krijgen met een spookkantoor op de Zuid as.

Fred en Ivo had hij net gebeld. die staan al in de startblokken om straks voor Mark de vuile klusjes in de Senaat op te lossen. Het was inderdaad alweer bijna weer tijd voor verkiezingen. Het plan voor 2017 was nog in volle gang. Alleen de spelers zijn veranderd. En dat vond Mark toch ergens zonde. Hij kon goed overweg met Maxime en hij vond Sybrand maar een rare snuiter. Hij besloot Mona maar eens op te bellen.

Alexander en Diederik waren de aangewezen partners in crime. Emiel en Geert werden vandaag niet meer gebeld. Mark had er een beetje genoeg van hoe ze de spotlight wilden opzoeken terwijl duidelijk was afgesproken in de opgestelde plannen dat er maar één partij de kar zou gaan trekken.
Mark wilde Alexander en Diederik vragen om de onderlinge ruzie tussen beide vooral het plan niet in de weg te laten staan. Er was hier maar één ding belangrijk en dat was dat ze elkaar vooral in het zadel moesten helpen en houden. Stel je voor wat er gebeurde als straks een Bram de oppositie, of nog erger het kabinet moest trekken. Sybrand kreeg na de gezamelijke call nog wel even een smsje van Mark, had hij besloten. "Bewaar de rust Sybrand", zou de strekking zijn.

Hij toetste de nummers in. "Diederik" "wacht even Diederik, ik roep de rest er ook bij." Er werd gegrapt dat Alexander wel weer de voicemail erop zal hebben. Alexander had al eerder laten blijken 'not amused' te zijn met de manier waarop hij werd aangevallen. Ok, het stond in het plan, maar straks in 2017 had hij dat imago weer strak te trekken, en dat was allemaal teveel moeite zo. En daarom had hij de vorige call zijn telefoon wat langer laten gaan dan anders.
Na vijf minuten zat iedereen er in. Mona was er ook bij, lichtelijk verrast, maar ook zij snapte wel waarom Sybrand werd omzeilt.

Mark begon "Zoals het er nu naar uit ziet weet half Nederland weer niet waarvoor we eigenlijk gaan stemmen. Ik dank stilletjes ook de NOS en ik heb Rick al een doosje bonbons gestuurd. Wat hebben we het weer goed gedaan."
Alexander had ergens in januari het groepje ingefluisterd dat ze vooral door moesten gaan op dezelfde voet als de laatste 8 jaar. met een opkomst percentage van pakweg 38% en daarvan misschien 10% fanatieke CDA aanhang, is er geen hond die weet (onthoud) wat die Provinciale Staten precies doet.

De afgelopen weken zat Radio 1 ook weer vol met items als "Maar wat doet een statenlid nou echt", "Wat verdient een Statenlid eigenlijk" en het meest trots was Alexander toch wel op items als "Hoe gemiddeld is een gemiddeld Statenlid" waarin Statenleden werd gevraagd hoe ze er thuis bij zaten. Waar ze ondanks hun magere salaris toch lieten zien maatschappelijk betrokken te zijn, hun kinderen bijna normaal leken, en dat er stiekem ook een paar de lokale kroegen wisten te benoemen. Al moest Alexander bekennen dat hij dat laatste wel weer fout zag gaan. Maar goed dat dat alcoholslot van de baan was, en boetes uit het gezamelijke potje werden bekostigd. Met zoveel kabaal rond een zieke Geert, was dat alcoholslot een eitje.

Ook was Marianne gevraagd om een spotje in te spreken met wat algemene kreten met de steekwoorden 'ritueel slachten' 'gedoogpartners' en 'modderpoelen'. Mona moest ook bekennen dat toen ze die spotjes hoorde bijna de slok wijn haar neus uit kwam, zo hard werd er gelachen.

Eigenlijk had niemand verwacht dat het zo makkelijk zou gaan. Pure winst. Niemand had ook maar enig idee waar uit te kiezen viel. Radio 1 journaal kanjer Lara was aangespoort door Mark om nog even te zeggen dat Geert ooit eens gezegd heeft dat ie minder mensen in dit land wilde hebben. "Ja, natuurlijk was dat landelijke politiek, maar wie geeft daarom?" Zei Mark. We hebben deze dinsdag nog een debat waar nog steeds niemand een naam noemt van welke kandidaat dan ook, begrepen?"

"Ja, jongens," begon Mona "Ik wil ergens nog wel Jan Slagter noemen, als ik mag.

Mark roerde even snel wat suiker door zijn koffie. Hij vond het zwart toch niet zo lekker. "Heel kort Moon, ik wil echt een complete open race. Ik wil zien waar we staan met ons plan. Alle hoofden weer dezelfde kant op. Ik zal hierna Jeroen ook op de nog te bellen lijst zetten. We moeten Geert gewoon los laten in dat laatste debat. Woensdagochtend komt stemmend Nederland er dan vanzelf achter dat ze niet voor Geert kunnen kiezen. Chaos"

Met een gezamelijke lach kwam er een einde aan de call. "Ok boys en girl, we sluiten dinsdagavond nog wel even kort. Het was weer een waar genoegen"

Die verdomde mitochondriale eiwitten weer

Door EnzoMatrix op donderdag 23 mei 2013 22:37 - Reacties (8)
Categorie: Filosofie, Views: 3.987

Gisteren op het nieuws, de ontdekking dat een aanpassing in activiteit van een gen ervoor zorgt dat een worm langer leeft. Een wetenschapper (denk ik) die wordt geïnterviewd merkt op dat als we dit op mensen toepassen we 3 jaar langer (gezond!) kunnen leven. De vraag of dat ethisch is, krijgt natuurlijk geen echt antwoord, "het is in ieder geval geen dom idee", komt er dan uit.

Er word dus eerst onderzoek gedaan naar aanpassingen in de genen, en als dat plotseling effect heeft, word gekeken of datgene dat men gedaan heeft eigenlijk wel mag. Die man kan er waarschijnlijk niks aan doen dat wat hij zegt ongelooflijk krom over komt. In ander medisch nieuws hoor ik dat een pasgeboren baby vandaag nog leeft vanwege een 3D geprinte spalk. Dat is nuttig. Veel nuttiger dan 3 jaar langer dan je houdbaarheidsdatum leven.

Maar die man kan er ook niks aan doen dat hij nou net dat gen aantikte in die muizen-DNA dat daar op zijn bureau lag. Je word wakker, je staat op, je doucht, je eet wat en je gaat naar je werk waar je een muis het eeuwige leven geeft. Pech!

Zijn we echt zo blij dat we nu de 93 kunnen halen in plaats van de 90? En daarbij komt nog, dat je de 90 dan wel eerst moet halen. Want op weg naar een oude leeftijd kun je ook altijd nog onder een bus terecht komen.

Ik eet al olijf olie bij het leven (die goeie, je weet wel), lekker vaak lekkere vette vis, lekker veel fruit, ik doe alles om stress tegen te gaan. Heb ik al niet het eeuwige leven? wat moet ik nog meer doen!?

Ik las onlangs ook dat peervormige vrouwen 10 jaar langer leven. Wat eigenlijk wil zeggen, dat als je een vrouw bent, en je hebt een kont die niet in een normale maat jeans past, dan ben je vast gelukkig want je gaat 10 jaar langer mee. Tenminste, als je maar uit de buurt blijft van alle enge dingen, als bussen en spoorwegovergangen. Ik ben helaas geen vrouw met een dikke kont, maar een man met een dikke kont (voor mannen zoals ik doen ze natuurlijk geen onderzoek, ze zouden gek zijn).

Eigenlijk is dat dus advies nummer 1. Je kan ze wel leuk vinden die dikke konten, maar trouw er maar niet mee, want geheid dat ze je overleeft. Dus als jij daar op je 85ste de pijp aan Maarten geeft, zet zij de bloemetjes buiten met jouw zuur verdiende pensioengeld. Of je moet even die man van dat muizen-DNA opbellen of hij van die 3 jaar geen 10 jaar kan maken. Het is de wetenschap, dat veranderd met de dag, kan vast!

Als die meneer er met zijn toevoeging van 3 (4 of 5) jaar maar niet eigenhandig voor zorgt dat de pensioenleeftijd nog verder omhoog gaat. Krijgt ie vast problemen mee.

Conference Call

Door EnzoMatrix op woensdag 29 augustus 2012 13:43 - Reacties (9)
Categorieën: Filosofie, Random, Views: 2.952

"Kees, ik heb Mark op lijn 3."
"Ik neem hem in de studeerkamer, Maxime zit er bij." De sfeer is gespannen, Kees weet eigenlijk al wat komen gaat.

"Kees, ik heb gesproken met Diederik en Alexander, ik denk dat je weet wat je te doen staat." Klonk Mark als een echte leider door de boxen. Kees had een mooi systeem gemaakt in de studeerkamer dat er voor zorgde dat alles goed hoorbaar was en hij goed te verstaan, vanwaar je ook stond in die studeerkamer.Wireless - ideaal. vijfentwintig vierkante meters aan boeken. Nietzsche, Plato en alle anderen. Allemaal in zijn persoonlijke bibliotheek. Even keek hij vanuit zijn ooghoeken in de spiegel, bij het inschenken van een drankje voor hemzelf en zijn gast. De doos sigaren bleef dicht, Maxime rookt niet graag. Hij zag zichzelf in de spiegel en moest even glimlachen. Het haar, het slecht passend pak. Wat hadden ze voor hem toch een goed image bedacht.

Kees wist wat hem te doen stond, dat was een feit. Het was inmiddels al half augustus, het was bijna zover, maar het leefde nog niet onder de mensen. Natuurlijk waren de gesprekken tussen de jongens al in juni begonnen. Maar dat was slechts nog een beetje sparren. Kijken wie je kon hebben.

Emiel en Geert vielen duidelijk buiten de boot. Liepen een beetje naast hun schoenen. Iets teveel zelfvertrouwen. Maar goed, dat was juni, nu waren we zoals gezegd al aan beland in half augustus. Actie was eigenlijk wel nodig. En Kees, dat was iemand die je wel om een boodschap kon sturen. Toen hij ooit eens begon aan dit avontuur was het al duidelijk. Onze "Go-to-guy", dat was het labeltje wat hij kreeg van de club.

"Mark, je weet dat ik je mag, en ik help graag, maar ik mis waardering", zei hij toen hij ging zitten. Maxime moest ervan lachen, en ook over de telefoon klonk het gekscherend: "Jou tijd komt in 2017 Kees." Nu moest hij er zelf ook om lachen. 2017 was het jaar waarin de omslag gepland was. Het CPB was al op de hoogte, en Economisch Snoepje van het Jaar, Barbara B. was ook al in de loop gebracht. In 2017 was het punt aangekomen om alle hete hangijzers er door te drukken, en daarvoor was een beetje paniek noodzakelijk. Maar, goed beschouwd stond dat plan nog in de steigers.

"Weet je Mark, ik denk dat je gelijk hebt. Maar kom op, spreek het uit. Wat wil je dat ik doe, ik wil op voorhand al zeggen dat ik de protesterende Somaliërs met rust laat, en ik vind de zondagsrust ook al wel voldoende belicht."
"Kees, hoe bekend ben je met een Amerikaan met de naam Akin?", was het antwoord daarop van Mark.

Een half uur daarna had Kees, inmiddels alleen met zijn boeken in de studeerkamer, Frits Wester aan de lijn. "Over die lijst met vragen Frits, Mark en zijn team hebben een leuke twist bedacht, dan staat alles weer goed op de kaart en kunnen we er een leuke race van maken, het moet weer gaan leven. Zou je één vraag aan je lijstje toe willen voegen?"

Electrisch leasen is niks voor u

Door EnzoMatrix op dinsdag 12 juni 2012 21:41 - Reacties (27)
Categorieën: Filosofie, Random, Views: 3.888

"Waarschijnlijk is elektrisch rijden niks voor u, elektrisch leasen wel." Het is 5 voor 7 in de ochtend als ik dat hoor en ik veeg net de slaap uit de ogen als ik de A73 op draai, dus ik begin te twijfelen. Geeft het één niet het ander aan, of zo? Zoals het een radioreclame betaamt gaat het heel snel door. De stem geeft aan dat je alles krijgt. Laadpaal thuis en op het werk, openbaar vervoer en gratis vakantie auto.Gaat u even mee in hoe ik dat voor me zie.

Jij bent die hippe collega die daar op een kantoor van 350 man en een parkeerterrein van 'te weinig', een specifieke parkeerplaats krijgt toegewezen. En je bent op een dag te laat op je werk met een blauw oog en tand door de lip, omdat de avond ervoor bij thuiskomst, de maîtresse van de buurman voor jou laadpaal 'thuis' stond. Je hebt natuurlijk aangebeld, maar die buurman is niet bang voor die groene stroom hippies en doet heel wijs gewoon niet open en zijn maîtresse is ook anders bezet.

Je bent die bewuste ochtend dus maar met de trein gekomen omdat die hippe eco motor nog maar een actie-radius had van 'tot halverwege het werk'. Eenmaal aangekomen bij het station kom je er achter dat je conditie niet meer is wat het geweest was. Je bent natuurlijk met de vouwfiets gekomen die je al drie vakanties lang ingeklapt in de kofferbak hebt liggen met banden waar geen lucht meer in zit. Je bent gaan fietsen omdat wachten op de volgende bus (hij was te vroeg je was te laat) je gewoon niet aanstaat. Je laat niet met je sollen!

Je probeert te ontcijferen waar je heen moet, het kantoor waar je naar toe gaat bevindt zich uiteraard 14,2 kilometers van het dichtstbijzijnde station (met 2 keer overstappen). Dus jij bent die ochtend die ene aso die in de spitstrein zijn vouwfiets niet meer dichtgeklapt krijgt omdat je geen idee hebt hoe het terug vouwen nou precies zou moeten werken. Vanuit pure schaamte zet je je macho face op, en kijkt iedereen die er wat van wil zeggen aan met een 'wat wil je doen dan' uitdrukking op je gezicht. Totdat die barmhartige samaritaan met de akelige gelijkenis van Don Diego Poeder, en hetzelfde karakter, de trein in stapt en je eens gaat laten zien wat ie dan precies 'wilt doen'.

Je bent te laat op je werk met een bebloed overhemd en de blauwe plekken die precies vertellen hoe jij je hebt gedragen in de trein. Toch krijg je geen medelijden van je collega's omdat net die 5 collega's bij jou aan de 'flex-plekken-tafel' (want je was te laat) allemaal die ene vrije parkeerplaats hebben moeten laten schieten om hun Prius vervolgens maar in het gras te moeten parkeren. Je probeert ondertussen de buurman wakker te bellen om je laadpaal 'thuis' op te eisen. De enige overgebleven vriend in de straat, 67 jarige Henk met staar aan beide ogen, heb je de sleutels gegeven van je eco bolide. Met tegenzin uiteraard, maar dat zag Henk niet.

Nadat je iedereen op het werk en bij je in de straat van je hebt vervreemd, en algemeen bekend staat als persona non grata, besluit je dat het tijd is om maar eens op vakantie te gaan. Je besluit om dat nu te doen heeft niks te maken met de inmiddels bekladderde laadpalen thuis en op het werk. Wat evenmin een rol speelde waren de hints van de baas, die nogal enthousiast brochures liet zien van 'workshops' als:
  • hoe werkt je reserve parachute wel, niet
  • hoe maak je zelf, gemakkelijk en snel, Japanse kogelvis
  • survival met Bear Grylls.
Je komt aan bij het nationale ophaalpunt van je lease maatschappij die je deze wonderlijke deal heeft aangesmeerd, en claimt recht te hebben op een vakantie auto. De receptioniste, achter kogelwerend glas, probeert naar je te glimlachen. Dit gaat wat lastig omdat ze onlangs is aangevallen door de hond van een lotgenoot van je. Je knikt vol gespeeld medelijden naar haar van nee, probeert buiten het zicht op je htc te notuleren "koop pitbull" en neemt de sleutels van je vakantie auto in ontvangst. Het blijkt een gebruikte Fiat Punto uit 2008 met 150.000 echte kilometers op de teller.

De daar op volgende weken zal het nieuws worden beheerst door de gijzeling van 3 personen door een gestoorde man in een Fiat Punto. Bij je arrestatie heb je eigenlijk maar 1 ding te zeggen:

Elektrisch leasen is niks voor mij!

Vieze schaduw

Door EnzoMatrix op donderdag 26 april 2012 21:40 - Reacties (19)
Categorie: Filosofie, Views: 3.774

Al kijkend naar de TV zag ik deze week ergens Wilders een lans breken voor de AOW-ers. Toch vond ik er een schaduw overheen hangen. Wat blijkt nu? Het is zo simpel, het nieuwe politieke spelletjes heet: Over de schaduw heen stappen. Iets wat Wilders gewoon niet wil. Waarschijnlijk pakt dat bepaalde mensen te hard in hun portemonnee. Of hun oude sok, weggestopt onder het matras (hint: AOW-ers).

Hoe komt Wilders aan een schaduw waar niet overheen te stappen valt, dat is mijn vraag. Die vraag stel ik omdat ie zeven weken de tijd heeft gehad een grote aanloop te nemen (iets wat blijkbaar 80% van politiek Den Haag al lukt na 2 dagen onderhandelen) om een sprong te maken. Of zou ie echt zo'n schaduw hebben waar je met een boog omheen moet?

Maar het echte verhaal is natuurlijk zoveel meer duidelijk. Wilders was bezig met een ander spelletje. Maar zoals zoveel gebeurd met zaken die Wilders onderneemt slaat het niet aan. Het spelletje 'De rug recht houden' werd denk ik door niemand echt begrepen. Immers moet er water bij de wijn worden gedaan, het is buigen of barsten - en als er iets is waar ze goed in zijn, dan is het wel het buigen om te zorgen dat het maar een beetje past.

Het verhaal is niet dat de schaduw van Wilders zo groot is dat er niet overheen te stappen valt, Wilders kon er alleen niet overheen stappen en het ook nog eens verkopen aan zijn invloedrijke achterban. Zeven weken onderhandelen en er dan op een verdwaald vrij uurtje achter komen dat je de AOW-ers wel heel hard naait lijkt mij inderdaad ook niet te verkopen...
Zoiets verzin je ook niet tussentijds, maar aan het einde, als de chique vulpen waarmee je de handtekening onder het akkoord moet zetten al is klaar gelegd.

Als ik dan nu weer zie dat Meneer Samson al een verkiezingspraatje houd bij de debatten vandaag, en dat de SP zich niet bij het akkoord aan lijkt te sluiten, en dat D66, en GL weer genieten van iedere seconde extra dat ze in beeld zijn en bijna als schoothondjes achter een Jan Kees aanlopen (hoe loopt een schoothondje?)...En dat alle ellende van de formaties al weer vergeten is (uit landsbelang uiteraard), heb ik er vertrouwen in dat er medio september 2012 nog net zo'n zinloze verdeling is van zetels als nu het geval. Want de dag dat de SP en de VVD samen in een kabinet gaan plaats nemen is de dag dat varkens kunnen vliegen (of zoiets) :)